Псалмы 68

1

Кіроўцу хору. На шошаніме. Псальма Давідава.

2

Ратуй мяне, Божа; бо воды дайшлі да душы маёй.

3

Я заграз у глыбокай багне, і няма на чым стаць; увайшоў у глыбіні водаў, і хуткая плынь іх панесла мяне.

4

Я зьнямог ад крыку; засьмягла горла маё; стаміліся вочы мае, выглядаючы Бога майго.

5

Тых, што ненавідзяць мяне бязь віны, болей, чым валос на маёй галаве: ворагі мае, што бязьвінна мяне перасьледуюць, набраліся сілы; чаго я не адбіраў, тое мушу аддаць.

6

Божа! Ты ведаеш дурасьць маю, і грахі мае ад Цябе не схаваны.

7

Хай не пасаромяцца празь мяне тыя, што на Цябе спадзяюцца, Госпадзе, Божа сілы. Хай не пасаромяцца празь мяне тыя, што шукаюць Цябе, Божа Ізраілеў;

8

бо дзеля Цябе я цярплю зьнявагу, і ганьбаю пакрываюць аблічча маё.

9

Счужынеў я братам маім, чужынцам зрабіўся сынам маці маёй,

10

бо клопат па доме Тваім пажырае мяне, і ліхаслоўе тых, што Цябе ліхасловяць, падае на мяне,

11

і постам выплакаў я душу маю, і гэта робяць зьнявагаю мне.

12

І замест вопраткі я на сябе нацягнуў валасяніцу — і раблюся ім прытчаю;

13

і пра мяне балабоняць, седзячы каля брамы, і сьпяваюць у песьнях тыя, што п'юць віно.

14

А я з малітвай маёю да Цябе, Госпадзе; у час добрай зычлівасьці, Божа, па вялікай даброці Тваёй, пачуй мяне ў праўдзе ратунку Твайго;

15

дастань мяне з багавіньня, каб не загразнуў я: хай я вызвалюся ад ненавісьнікаў маіх і ад глыбокіх водаў;

16

хай не пацягне мяне цячэньне вады, хай не паглыне мяне багна, хай не замкне нада мною прорва пашчы свае.

17

Пачуй мяне, Госпадзе, бо добрая міласьць Твая; у мностве шчадротаў Тваіх дагледзь мяне,

18

не хавай твару Твайго ад раба Твайго, бо я смуткую; хутка пачуеш мяне;

19

Наблізься да душы маёй, вызваль яе; дзеля ворагаў маіх уратуй мяне.

20

Ты ведаеш паганьбеньне маё, сорам мой і агуду маю; ворагі мае ўсе прад Табою.

21

Маё сэрца зламала агуда, і я зьнямогся; чакаў спагады, але няма яе — і спагадцаў, ды не знаходжу.

22

І далі мне за ежу жоўць, і ў смазе маёй воцатам напаілі мяне.

23

Няхай стане трапеза іхняя сеткаю ім, і мірнае застольле іхняе — пасткаю;

24

няхай запамрочацца іхнія вочы, каб ім ня бачыць, і сьцёгны расслабі ім назаўсёды;

25

вылі на іх лютасьць Тваю, і полымя гневу Твайго хай абдыме іх;

26

селішча іхняе няхай запусьцее, і ў палатках іхніх хай ніхто ня жыве,

27

бо, каго Ты забіў, яны яшчэ перасьледуюць, і пакуты Табою параненых памнажаюць.

28

Прыкладзі беззаконьне да іхняга беззаконьня, і хай ня ўвойдуць яны ў праўду Тваю;

29

няхай скрэсьлены будуць з кнігі жывых, і хай ня будуць запісаны з праведнымі.

30

А я бедны і пакутую; дапамога Твая, Божа, хай адродзіць мяне.

31

Я буду славіць імя Бога майго ў песьні, буду ўзьвялічваць яго праслаўленьнем,

32

і будзе гэта даспадобы Госпаду болей, чым вол, чым цяля з рагамі і з капытамі.

33

Угледзяць гэта спрагненыя, і зарадуюцца. І ажыве сэрца ваша, богашукальнікі;

34

бо Гасподзь чуе ўбогіх і не пагарджае вязьнямі Сваімі.

35

Хай праславяць Яго зямля і нябёсы, моры, і ўсё рухомае ў іх,

36

бо ўратуе Бог Сіён, створыць гарады Юдавыя, і паселяцца там, і ўспадкуюць яго,

37

і нашчадкі рабоў Ягоных умацуюцца ў ім, і тыя, што любяць імя Ягонае, сяліцца ў ім будуць.