Псалмы 50

1

Кіроўцу хору. Псальма Давідава,

2

калі да яго прыходзіў прарок Натан пасьля таго, як Давід увайшоў да Вірсавіі.

3

Зьлітуйся, Божа, зь мяне ў вялікай ласцы Тваёй, і ў мностве шчадротаў Тваіх загладзь беззаконьні мае!

4

Адмый мяне шматкроць ад беззаконьня майго, і ад грэху майго ачысьці мяне:

5

бо беззаконьне маё я ўсьведамляю, і грэх мой заўсёды перада мною.

6

Табе, Табе аднаму я зграшыў і прад вачыма Тваімі благое ўчыніў: таму справядлівы Ты будзеш у прысудзе Тваім, і чысты ў судзе Тваім.

7

Вось, я ў беззаконьні зачаты, і ў грэху маці мая нарадзіла мяне.

8

Вось, палюбіў Ты праўду ў сэрцы і ўліў у мяне тайную мудрасьць.

9

Акрапі мяне ісопам, і ачышчуся: абмый мяне, і бялей за сьнег адбялюся.

10

Дай мне ўцеху пачуць і радасьць, і ўзрадуюцца косьці, Табою паламаныя.

11

Адвярні аблічча Тваё ад грахоў маіх і загладзь усе беззаконьні мае.

12

Чыстае сэрца ўмацуй ува мне, Божа, і дух справядлівы аднаві ўва мне.

13

Не адкінь мяне ад аблічча Твайго і Духа Твайго Сьвятога не адбірай у мяне.

14

Вярні мне радасьць збавеньня Твайго, і Духам Уладным мяне падтрымай.

15

Я навучу беззаконцаў шляхам Тваім, і бязбожныя да Цябе навернуцца.

16

Вызваль мяне ад крывавасьці, Божа, Божа ратунку майго; і язык мой уславіць праўду Тваю.

17

Госпадзе! адкрый вусны мае, і вусны мае прагалосяць славу Табе:

18

бо калі б ахвяры Ты пажадаў, я даў бы яе; цэласпаленьне Табе не падабаецца.

19

Ахвяра Богу — дух упакораны; сэрца ўпакоранае і зьміранае Бог ня зьнішчае.

20

Ушчасьліві, Госпадзе, добрай воляй Тваёю Сіён, і хай паўстануць муры Ерусалімскія.

21

Тады ўпадабаеш Ты ахвяру праўды, прынашэньні і цэласпаленьні; тады пакладуць на алтар Твой цялят.