Ёва 38

1

Гасподзь адказваў Ёву з буры і сказаў:

2

хто гэты, які азмрочвае наканаванае словамі бяз сэнсу?

3

Аперажы сёньня сьцёгны твае, як муж: Я буду пытацца ў цябе, і ты адказвай мне:

4

дзе быў ты, калі Я закладваў асновы зямлі? скажы, калі ведаеш.

5

Хто паклаў меру ёй, калі ведаеш? альбо хто працягваў па ёй вяроўку?

6

На чым умацаваны асновы яе, альбо хто паклаў кутні камень на ёй,

7

пры ўсеагульнай радасьці ранішніх зорак, калі сыны Божыя ўсклікалі ад захапленьня?

8

Хто зачыніў мора брамаю, калі яно вырвалася, выйшла як бы з чэрава,

9

калі воблакі зрабіў вопраткаю ягонай і мглу пялёнамі ягонымі,

10

і зацьвердзіў яму Маё вызначэньне, і паставіў завалы і браму,

11

і сказаў: дагэтуль дойдзеш і не пяройдзеш, і тут мяжа пагардлівым хвалям тваім?

12

Ці даваў ты калі ў жыцьці сваім загад раніцы і ці ўказваў зары месца яе,

13

каб яна ахапіла краі зямлі і страсянула зь яе бязбожных,

14

каб зямля зьмянілася, як гліна пад пячаткаю, і сталася, як рознаколерная вопратка,

15

і каб адабралася ў бязбожных сьвятло іхняе і дзёрзкая рука іхняя паламалася?

16

Ці сыходзіў ты ў глыбіню мора і ці ўваходзіў у дасьледаваньне бездані?

17

Ці адчынялася табе брама сьмерці, і ці бачыў ты браму ценю сьмяротнага?

18

Ці агледзеў ты шырыню зямлі? Растлумач, калі ведаеш усё гэта?

19

Дзе дарога да жытлішча сьвятла, і дзе месца цемры?

20

Ты, вядома, даходзіў да межаў яе і ведаеш сьцежкі да дома яе.

21

Ты ведаеш гэта, бо ты быў ужо тады народжаны, і лік дзён тваіх вельмі вялікі.

22

Ці ўваходзіў ты ў сховішчы сьнегу і ці бачыў ты скарбніцы граду,

23

якія сьцерагу Я на час смутны, на дзень бітвы і вайны?

24

Па якім шляху разьліваецца сьвятло і разносіцца ўсходні вецер па зямлі?

25

Хто праводзіць пратокі для выліваньня вады і шлях граманоснай маланцы,

26

каб падаў дождж на зямлю бязьлюдную, на пустыню, дзе няма чалавека,

27

каб насычаць пустыню і стэп і абуджаць травяныя зародкі да росту?

28

Ці ёсьць у дажджу бацька? альбо хто нараджае кроплі расы?

29

З чыйго чэрава выходзіць лёд, і іней нябесны, — хто родзіць яго?

30

Воды, як камень, мацнеюць, і паверхня бездані замярзае.

31

Ці можаш ты завязаць вузел Хіма і разьвязаць повязі Кесіль?

32

Ці можаш ты выводзіць сузор’і ў свой час і весьці Ас зь яе дзецьмі?

33

Ці ведаеш ты статуты неба, ці можаш усталяваць валадараньне яго на зямлі?

34

Ці можаш узвысіць голас твой да воблакаў, каб вада шчодра пакрыла цябе?

35

Ці можаш пасылаць маланкі, і ці пойдуць яны і ці скажуць табе: вось мы?

36

Хто ўклаў мудрасьць у сэрца, альбо хто даў сэнс розуму?

37

Хто можа разьлічыць воблакі сваёю мудрасьцю і ўтрымаць судзіны неба,

38

калі пыл абарочваецца ў гразь і камлыгі зьліпаюцца?

39

Ці ты ловіш здабычу ільвіцы і корміш маладых ільвянят,

40

калі яны ляжаць у бярлогах альбо тояцца пад ценем у засадзе?

41

Хто рыхтуе ворану корм ягоны, калі птушаняты яго крычаць да Бога, бадзяючыся бязь ежы?