Ёва 36

1

І гаварыў далей Эліуй і сказаў:

2

пачакай мяне крыху, і я пакажу табе, што я маю яшчэ што сказаць за Бога.

3

Пачну мае разважаньні здалёку і аддам справядлівасьць Садзецелю майму,

4

бо словы мае сапраўды не мана: перад табою — дасканалы ў пазнаньні.

5

Вось, Бог магутны і не пагарджае моцнага сілаю сэрца;

6

Ён не падтрымлівае бязбожных і аддае належнае прыгнечаным;

7

Ён не адварочвае вачэй Сваіх ад праведнікаў, а з царамі назаўсёды садзіць іх на троне, і яны ўзвышаюцца.

8

Калі ж яны закаваныя ў ланцугі і трымаюцца ў аковах гароты,

9

дык Ён паказвае ім на дзеі іхнія і на беззаконьні іхнія, бо яны памножыліся,

10

і адчыняе ім вуха дзеля настаўленьня на розум і кажа ім, каб яны адхінуліся ад бязбожнасьці.

11

Калі паслухаюцца і будуць служыць Яму, дык правядуць дні свае ў дабрадзенстве і гады свае ў радасьці;

12

калі ж не паслухаюцца, дык загінуць ад стралы і памруць у неразумстве.

13

А крывадушнікі пестуюць у сэрцы гнеў і не заклікаюць Яго, калі Ён замыкае іх у ковы;

14

таму і душа іхняя памірае ў маладосьці і жыцьцё іхняе з блуднікамі.

15

Ён ратуе беднага ад бяды ягонай і ва ўціску адчыняе вуха яму.

16

І цябе вывеў бы Ён зь цясноцьця на прастору, дзе няма сьціску, і тое, што пастаўляецца на стол твой, было б напоўнена тлушчам;

17

але ты перапоўнены думкамі бязбожных: меркаваньні іх і асуда — блізкія.

18

Хай не пакарае цябе гнеў Божы караю! Вялікі выкуп ня выратуе цябе.

19

Ці дасьць Ён якую цану твайму багаццю? Не, — ні золату і ніякаму скарбу.

20

Не жадай той ночы, калі народы вынішчаюцца на месцы сваім.

21

Сьцеражыся, ня схіляйся да бязбожнасьці, якую ты паставіў над пакутаю.

22

Бог высокі магутнасьцю Сваёю, і хто такі, як Ён, настаўнік?

23

Хто пакажа Яму шлях Ягоны: хто можа сказаць: Ты робіш несправядліва?

24

Памятай пра тое, каб узвышаць дзеі Ягоныя, якія людзі бачаць.

25

Усе людзі могуць бачыць іх, чалавек можа бачыць іх здалёк.

26

Вось, Бог вялікі, і мы ня можам спазнаць Яго; лік гадоў Ягоных недасьледны.

27

Ён забірае кроплі вады; яны ў мностве выліваюцца дажджом:

28

з хмараў капаюць і выліваюцца зьлівай на людзей.

29

Хто можа таксама спасьцігнуць прыцягненьне воблакаў, трэск намёта Ягонага?

30

Вось, Ён распасьцірае над ім сьвятло Сваё і пакрывае дно мора.

31

Адтуль Ён судзіць народы, дае багата ежы.

32

Ён трымае ў далонях Сваіх маланку і загадвае ёй, каго біць.

33

Трэск яе дае знак пра яе; жывёлы таксама адчуваюць, што адбываецца.