Ёва 19

1

І адказваў Ёў і сказаў:

2

дакуль будзеце мучыць душу маю і рваць мяне прамовамі?

3

Вось, ужо разоў дзесяць вы сарамацілі мяне і не саромеецеся ўціскаць мяне.

4

Калі я і сапраўды зграшыў, дык грэх мой пры мне застаецца.

5

Калі ж вы хочаце ўзьвялічыцца над мною і ўпікнуць мяне ганьбаю маёю,

6

дык ведайце, што Бог скінуў мяне і абклаў мяне Сваёю сеткаю.

7

Вось, я крычу: крыўда! і ніхто ня слухае; енчу, і няма суду.

8

Ён заступіў мне дарогу, і не магу прайсьці, і сьцежкі мае зацемрыў.

9

Зьняў зь мяне славу маю і зьняў вянок з галавы маёй.

10

Зусім спустошыў мяне, і я адыходжу; і, як дрэва, Ён вырваў надзею маю.

11

Запалаў на мяне гневам Сваім і лічыць мяне сярод ворагаў Сваіх.

12

Палкі Ягоныя прыйшлі разам і скіравалі дарогу сваю да мяне і разьмясьціліся вакол намёта майго.

13

Братоў маіх Ён зьвёў ад мяне, і тыя, што ведалі мяне, цураюцца мяне.

14

Пакінулі мяне блізкія мае, і знаёмыя мае забылі мяне.

15

Прыхадні ў доме маім і служанкі мае чужым лічаць мяне; староньнім зрабіўся я ў вачах у іх.

16

Клічу слугу майго, і ён не адгукаецца; вуснамі маімі павінен я ўмольваць яго.

17

Дыханьне маё збрыдзела жонцы маёй, і я павінен умольваць яе дзеля дзяцей чэрава майго.

18

Нават малыя дзеці пагарджаюць мною; падымаюся, і яны зьдзекуюцца зь мяне.

19

Гідзяцца мною ўсе вернікі мае, і тыя, каго я любіў, абярнуліся супроць мяне.

20

Косткі мае прыліплі да скуры маёй і мяса майго, і я застаўся толькі са скураю каля зубоў маіх.

21

Умілажальцеся зь мяне вы, сябры мае, — бо рука Божая кранулася мяне.

22

Навошта і вы перасьледуеце мяне, як Бог, і плоцьцю маёю ня можаце насыціцца?

23

О, калі б запісаны былі словы мае! калі б накрэсьлены былі яны ў кнізе

24

разцом жалезным з волавам, — на вечныя часы на камені выразаны былі!

25

Але я ведаю, Заступнік мой жывы і стане пасьля мяне над зямлёю. І пасьля таго як мая скура будзе разбурана,

26

і з плоці маёй я ўбачу Бога.

27

Я ўбачу Яго сам; мае вочы, ня вочы іншага, убачаць Яго. Растае сэрца маё ў грудзях маіх!

28

Вам трэба было б сказаць: навошта мы перасьледуем яго? Быццам корань зла знойдзены ўва мне.

29

Збойцеся меча, бо меч ёсьць помсьнік няпраўды, і ведайце, што ёсьць суд.