Bir yıl içinde İncil
Haziran 22


1 Krallar 11:1-43
1. Kral Süleyman firavunun kızının yanısıra Moavlı, Ammonlu, Edomlu, Saydalı ve Hititli birçok yabancı kadın sevdi.
2. Bu kadınlar RABbin İsrail halkına, Ne siz onların arasına girin, ne de onlar sizin aranıza girsinler; çünkü onlar kesinlikle sizi kendi ilahlarının ardınca yürümek üzere saptıracaklardır dediği uluslardandı. Buna karşın, Süleyman onlara sevgiyle bağlandı.
3. Süleymanın kral kızlarından yedi yüz karısı ve üç yüz cariyesi vardı. Karıları onu yolundan saptırdılar.
4. Süleyman yaşlandıkça, karıları onu başka ilahların ardınca yürümek üzere saptırdılar. Böylece Süleyman bütün yüreğini Tanrısı RABbe adayan babası Davut gibi yaşamadı.
5. Saydalıların tanrıçası Aştorete ve Ammonluların iğrenç ilahı Moleke taptı.
6. Böylece RABbin gözünde kötü olanı yaptı, RABbin yolunda yürüyen babası Davut gibi tam anlamıyla RABbi izlemedi.
7. Yeruşalimin doğusundaki tepede Moavlıların iğrenç ilahı Kemoşa ve Ammonluların iğrenç ilahı Moleke tapmak için bir yer yaptırdı.
8. İlahlarına buhur yakıp kurban kesen bütün yabancı karıları için de aynı şeyleri yaptı.
9. İsrailin Tanrısı RAB, kendisine iki kez görünüp, Başka ilahlara tapma! demesine karşın, Süleyman RABbin yolundan saptı ve Onun buyruğuna uymadı. Bu yüzden RAB Süleymana öfkelenerek,
10.
11. Seninle yaptığım antlaşmaya ve kurallarıma bilerek uymadığın için krallığı elinden alacağım ve görevlilerinden birine vereceğim dedi,
12. Ancak baban Davutun hatırı için, bunu senin yaşadığın sürede değil, oğlun kral olduktan sonra yapacağım.
13. Ama oğlunun elinden bütün krallığı almayacağım. Kulum Davutun ve kendi seçtiğim Yeruşalimin hatırı için oğluna bir oymak bırakacağım.
14. RAB kral soyundan gelen bir düşmanı, Edomlu Hadatı Süleymana karşı ayaklandırdı.
15. Daha önce, Davut Edomlularla savaşırken, ölüleri gömmeye giden ordu komutanı Yoav Edomdaki bütün erkekleri öldürmüştü.
16. Yoav ile İsrailliler Edomdaki erkeklerin hepsini yok edinceye dek, altı ay orada kalmışlardı.
17. Ancak genç Hadat, babasının görevlilerinden bazı Edomlularla birlikte Mısıra kaçmıştı.
18. Sonra Midyandan ayrılıp Parana gitmişler, oradan bazı Paranlıları da yanlarına alıp Mısıra, firavunun yanına gelmişlerdi. Firavun Hadata barınak, yiyecek ve toprak sağlamıştı.
19. Hadat firavunun dostluğunu kazandı. Bunun üzerine firavun, kendi karısı Kraliçe Tahpenesin kızkardeşini Hadatla evlendirdi.
20. Tahpenesin kızkardeşi Hadata Genuvat adlı bir oğul doğurdu. Tahpenes çocuğu sarayda firavunun çocuklarıyla birlikte büyüttüfş.
21. Hadat Davutla ordu komutanı Yoavın ölüm haberini Mısırda duydu. Firavuna, İzin ver, kendi ülkeme döneyim dedi.
22. Firavun, Bir eksiğin mi var, neden ülkene dönmek istiyorsun? diye sordu. Hadat, Hayır, ama lütfen gitmeme izin ver diye yanıtladı.
23. Tanrı, efendisi Sova Kralı Hadadezerden kaçan bir düşmanı, Elyada oğlu Rezonu Süleymana karşı ayaklandırdı.
24. Davut Sovalılara saldırdığında, Rezon çevresine haydutları toplayıp onlara önderlik etmişti. Birlikte Şama gitmişler, orada kalıp yönetimi ele geçirmişlerdi.
25. Hadatın yaptığı kötülüğün yanısıra, Rezon Süleyman yaşadığı sürece İsrailin düşmanı oldu; Aramda krallık yaparak İsrailden nefret etti.
26. Efrayim oymağından Nevat oğlu Seredalı Yarovam Kral Süleymana karşı ayaklandı. Yarovam Süleymanın görevlilerindendi. Annesi Serua adlı dul bir kadındı.
27. Yarovamın krala karşı ayaklanmasının öyküsü şöyleydi: Süleyman Milloyu yaptırıp babası Davutun Kentindeki surların gediğini kapatmıştı.
28. Yarovam çok yetenekli biriydi. Süleyman bu genç adamın ne denli çalışkan olduğunu görünce, Yusuf soyunun bütün ağır işlerinin sorumluluğunu ona verdi.
29. Bir gün Yarovam Yeruşalimin dışına çıktı. Yolda Şilolu Peygamber Ahiya ile karşılaştı. Ahiya yeni giysisini giymişti. İkisi kent dışında yalnızdılar.
30. Ahiya üzerindeki giysiyi yırtıp on iki parçaya ayırdı
31. ve Yarovama, On parçayı kendine al dedi, Çünkü İsrailin Tanrısı RAB diyor ki, Ben, Süleymanın elinden krallığı alıp on oymağı sana vereceğim.
32. Ama kulum Davutun ve İsrail oymaklarının yaşadığı kentler arasından seçtiğim Yeruşalim Kentinin hatırı için bir oymağı onda bırakacağım.
33. Çünkü Süleyman bana sırt çevirip Saydalıların tanrıçası Aştorete, Moavlıların ilahı Kemoşa ve Ammonluların ilahı Moleke taptı. Kurallarıma, ilkelerime uyup gözümde doğru olanı yapan babası Davut gibi yollarımı izlemedi.
34. Ama buyruklarıma, kurallarıma bağlı kalan, seçtiğim kulum Davutun hatırı için Süleymanın elinden bütün krallığı almayacağım. Yaşamı boyunca onu önder yapacağım.
35. Ancak krallığı oğlunun elinden alıp on oymağı sana vereceğim.
36. Adımı yerleştirmek için kendime seçtiğim Yeruşalim Kentinde kulum Davut için önümde sönmeyen bir ışık olmak üzere Süleymanın oğluna bir oymak vereceğim.
37. Sana gelince, seni İsrail Kralı yapacağım. İsraili dilediğin gibi yöneteceksin.
38. Kulum Davut gibi isteklerimi yerine getirir, kurallarıma ve buyruklarıma uyar, gözümde doğru olanı yapar, yollarımı izlersen, seninle birlikte olacağım. Davuta yaptığım gibi senin için de güçlü bir hanedan kurup İsraili sana vereceğim.
39. Süleymanın günahından ötürü Davut soyunun gururunu kıracağım, ancak sonsuza dek değil.
40. Süleyman Yarovamı öldürmeye çalıştı. Ama Yarovam Mısıra kaçıp Mısır Kralı Şişaka sığındı. Süleymanın ölümüne kadar orada kaldı.
41. Süleymanın krallığı dönemindeki öteki olaylar, bütün yaptıkları ve bilgeliği Süleymanın tarihinde yazılıdır.
42. Süleyman kırk yıl süreyle bütün İsraili Yeruşalimden yönetti.
43. Süleyman ölüp atalarına kavuşunca babası Davut'un Kenti'nde gömüldü. Yerine oğlu Rehavam kral oldu.

1 Krallar 12:1-33
1. Rehavam Şekeme gitti. Çünkü bütün İsrailliler kendisini kral ilan etmek için orada toplanmışlardı.
2. Kral Süleymandan kaçıp Mısıra yerleşen Nevat oğlu Yarovam bunu duyunca Mısırda kalmaya karar verdi.
3. İsrail topluluğu Yarovamı çağırttı. Birlikte gidip Rehavama şöyle dediler:
4. Baban üzerimize ağır bir boyunduruk koydu. Ama babanın üzerimize yüklediği ağır yükü ve boyunduruğu hafifletirsen sana kul köle oluruz.
5. Rehavam, Şimdi gidin, üç gün sonra yine gelin yanıtını verince halk yanından ayrıldı.
6. Kral Rehavam, babası Süleymana sağlığında danışmanlık yapan ileri gelenlere, Bu halka nasıl yanıt vermemi öğütlersiniz? diye sordu.
7. İleri gelenler, Bugün bu halka hizmet eder, olumlu yanıt verirsen, sana her zaman kul köle olurlar diye karşılık verdiler.
8. Ne var ki, Rehavam ileri gelenlerin öğüdünü reddederek birlikte büyüdüğü genç görevlilerine danıştı:
9. Siz ne yapmamı öğütlersiniz? Babanın üzerimize koyduğu boyunduruğu hafiflet diyen bu halka nasıl bir yanıt verelim?
10. Birlikte büyüdüğü gençler ona şu karşılığı verdiler: Sana Babanın üzerimize koyduğu boyunduruğu hafiflet diyen halka de ki, Benim küçük parmağım babamın belinden daha kalındır.
11. Babam size ağır bir boyunduruk yüklediyse, ben boyunduruğunuzu daha da ağırlaştıracağım. Babam sizi kırbaçla yola getirdiyse, ben sizi akreplerle yola getireceğim.
12. Yarovamla bütün halk, kralın, Üç gün sonra yine gelin sözü üzerine, üçüncü gün Rehavamın yanına geldiler.
13. İleri gelenlerin öğüdünü reddeden Kral Rehavam, gençlerin öğüdüne uyarak halka sert bir yanıt verdi: Babamın size yüklediği boyunduruğu ben daha da ağırlaştıracağım. Babam sizi kırbaçla yola getirdiyse, ben sizi akreplerle yola getireceğim.
14.
15. Kral halkı dinlemedi. Çünkü Şilolu Ahiya aracılığıyla Nevat oğlu Yarovama verdiği sözü yerine getirmek için RAB bu olayı düzenlemişti.
16. Kralın kendilerini dinlemediğini görünce, bütün İsrailliler, İşay oğlu, Davutla ne ilgimiz, Ne de payımız var! diye bağırdılar, Ey İsrail halkı, haydi evimize dönelim! Davutun soyu başının çaresine baksın.
17. Rehavam da yalnızca Yahuda kentlerinde yaşayan İsraillilere krallık yapmaya başladı.
18. İsrailliler Kral Rehavamın gönderdiği angaryacıbaşı Adoramı taşa tutup öldürdüler. Bunun üzerine Kral Rehavam savaş arabasına atlayıp Yeruşalime kaçtı.
19. İsrail halkı, Davut soyundan gelenlere hep başkaldırdı.
20. Yarovamın Mısırdan döndüğünü duyunca, bütün İsrailliler haber gönderip kendisini toplantıya çağırdılar ve onu İsrail Kralı ilan ettiler. Yahuda oymağından başka hiç kimse Davut soyunu izlemedi.
21. Süleyman oğlu Rehavam Yeruşalime varınca, İsrail oymaklarıyla savaşıp onları yeniden egemenliği altına almak amacıyla bütün Yahuda ve Benyamin oymaklarından yüz seksen bin seçkin savaşçı topladı.
22. Bu arada Tanrı adamı Şemayaya Tanrı şöyle seslendi:
23. Süleyman oğlu Yahuda Kralı Rehavama, bütün Yahudalılara, Benyaminlilere ve orada yaşayan öteki insanlara şunu söyle:
24. RAB diyor ki, İsrailli kardeşlerinize saldırmayın, onlarla savaşmayın. Herkes evine dönsün! Çünkü bu olayı ben düzenledim. RABbin bu sözlerini duyan halk Onun buyruğuna uyup evine döndü.
25. Yarovam Efrayimin dağlık bölgesindeki Şekem Kentini onarıp orada yaşamaya başladı. Daha sonra oradan ayrılıp Penuel Kentini onardı.
26. Yarovam, Şimdi krallık yine Davut soyunun eline geçebilir diye düşündü,
27. Eğer bu halk Yeruşalime gidip RABbin Tapınağında kurbanlar sunarsa, yürekleri efendileri, Yahuda Kralı Rehavama döner. Beni öldürüp yeniden Rehavama bağlanırlar.
28. Kral, danışmanlarına danıştıktan sonra, iki altın buzağı yaptırıp halkına, Tapınmak için artık Yeruşalime gitmenize gerek yok dedi, Ey İsrail halkı, işte sizi Mısırdan çıkaran ilahlarınız!
29. Altın buzağılardan birini Beytel, ötekini Dan Kentine yerleştirdi.
30. Bu günahtı. Böylece halk buzağıya tapmak için Dana kadar gitmeye başladı.
31. Yarovam ayrıca tapınma yerlerinde tapınaklar yaptırdı. Levililerin dışında her türlü insanlardan kâhinler atadı.
32. Yarovam sekizinci ayın on beşinci günü Yahudadaki bayrama benzer bir bayram başlattı. Dandaki sunakta ve Beytelde yaptırdığı altın buzağılara kurbanlar sundu; orada kurmuş olduğu tapınma yerlerine kâhinler yerleştirdi.
33. Kendi kendine uydurduğu sekizinci ayın on beşinci günü, Beytel'de yaptırdığı sunağa gitti, kurban sunup buhur yaktı. Ve o günü İsrail halkı için bayram ilan etti.

Mezmurlar 69:5-15
5. Akılsızlığımı biliyorsun, ey Tanrı, Suçlarım senden gizli değil.
6. Ya Rab, Her Şeye Egemen RAB, Utanmasın sana umut bağlayanlar benim yüzümden! Ey İsrailin Tanrısı, Benim yüzümden sana yönelenler rezil olmasın!
7. Senin uğruna hakarete katlandım, Utanç kapladı yüzümü.
8. Kardeşlerime yabancı, Annemin öz oğullarına uzak kaldım.
9. Çünkü evin için gösterdiğim gayret beni yiyip bitirdi, Sana edilen hakaretlere ben uğradım.
10. Oruç tutup ağlayınca, Yine hakarete uğradım.
11. Çula büründüğüm zaman Alay konusu oldum.
12. Kent kapısında oturanlar beni çekiştiriyor, Sarhoşların türküsü oldum.
13. Ama benim duam sanadır, ya RAB. Ey Tanrı, sevginin bolluğuyla, Güvenilir kurtarışınla uygun gördüğünde Yanıtla beni.
14. Beni çamurdan kurtar, İzin verme batmama; Benden nefret edenlerden, Derin sulardan kurtulayım.
15. Seller beni sürüklemesin, Engin beni yutmasın, Ölüm çukuru ağzını üstüme kapamasın.

Süleyman'ın Özdeyişleri 17:20-22
20. Sapık yürekli kişi iyilik beklememeli. Diliyle aldatan da belaya düşer.
21. Akılsız kendisini doğurana derttir, Ahmağın babası sevinç nedir bilmez.
22. İç ferahlığı sağlık getirir, Ezik ruh ise bedeni yıpratır.

Yuhanna 12:1-26
1. İsa, Fısıh Bayramından altı gün önce, ölümden dirilttiği Lazarın bulunduğu Beytanyaya geldi.
2. Orada kendisi için bir ziyafet düzenlediler. Marta hizmet ediyordu. İsayla birlikte sofrada oturanlardan biri de Lazardı.
3. Meryem, çok değerli saf hintsümbülü yağından yarım litre kadar getirerek İsanın ayaklarına sürdü ve saçlarıyla ayaklarını sildi. Ev yağın güzel kokusuyla doldu.
4. Ama öğrencilerinden biri, İsaya sonradan ihanet eden Yahuda İskariot, Bu yağ neden üç yüz dinara satılıp parası yoksullara verilmedi? dedi.
5.
6. Bunu, yoksullarla ilgilendiği için değil, hırsız olduğu için söylüyordu. Ortak para kutusu ondaydı ve kutuya konulandan aşırıyordu.
7. İsa, Kadını rahat bırak dedi. Bunu benim gömüleceğim gün için saklasın.
8. Yoksullar her zaman aranızdadır, ama ben her zaman aranızda olmayacağım.
9. Yahudilerden büyük bir kalabalık İsanın Beytanyada bulunduğunu öğrendi ve yalnız İsa için değil, Onun ölümden dirilttiği Lazarı da görmek için oraya geldi.
10. Başkâhinler ise Lazarı da öldürmeyi tasarladılar.
11. Çünkü onun yüzünden birçok Yahudi gidip İsaya iman ediyordu.
12. Ertesi gün, bayramı kutlamaya gelen büyük kalabalık İsanın Yeruşalime gelmekte olduğunu duydu.
13. Hurma dalları alarak Onu karşılamaya çıktılar. Hozana! Rabbin adıyla gelene, İsrailin Kralına övgüler olsun! diye bağırıyorlardı.
14. İsa bir sıpa bulup üzerine bindi. Yazılmış olduğu gibi, Korkma, ey Siyon kızı! İşte, Kralın sıpaya binmiş geliyor.
15.
16. Öğrencileri ilkin bunları anlamadılar. Ama İsa yüceltildikten sonra bu sözlerin Onun hakkında yazıldığını, halkın bunları Onun için yaptığını hatırladılar.
17. Lazarı mezardan çağırıp ölümden dirilttiği sırada İsayla birlikte bulunan kalabalık buna tanıklık etti.
18. İsanın bu doğaüstü belirtiyi gerçekleştirdiğini duyan halk Onu karşılamaya çıktı.
19. Ferisiler ise birbirlerine, Görüyorsunuz, elinizden hiçbir şey gelmiyor. Bütün dünya Onun peşine takıldı dediler.
20. Bayramda tapınmak üzere Yeruşalime gidenler arasında bazı Grekler vardı.
21. Bunlar, Celilenin Beytsayda Kentinden olan Filipusa gelerek, Efendimiz, İsayı görmek istiyoruz diye rica ettiler.
22. Filipus gitti, bunu Andreasa bildirdi. Andreas ve Filipus da gidip İsaya haber verdiler.
23. İsa, İnsanoğlunun yüceltileceği saat geldi diye karşılık verdi.
24. Size doğrusunu söyleyeyim, buğday tanesi toprağa düşüp ölmedikçe yalnız kalır. Ama ölürse çok ürün verir.
25. Canını seven onu yitirir. Ama bu dünyada canını gözden çıkaran onu sonsuz yaşam için koruyacaktır.
26. Bana hizmet etmek isteyen, ardımdan gelsin. Ben neredeysem bana hizmet eden de orada olacak. Baba, bana hizmet edeni onurlandıracaktır.