Bibelen på ett år
Juli 17


1 Krønikebok 26:1-32
1. Um skifti som dørvaktarar var skifte i, er å segja: Av korahitarne var Meselemja, son åt Kore, av Asafs-sønerne.
2. Og Mesemlja hadde søner: Zakarja var den eldste, Jediael den andre, Zebadja den tridje, Jatniel den fjorde,
3. Elam den femte, Johanan den sette, Eljoenai den sjuande.
4. Og Obed-Edom hadde søner: Semaja var den eldste, Jozabad den andre, Joah den tridje, Sakar den fjorde, Netanel den femte,
5. Ammiel den sette, Issakar den sjuande, Pe’ulletai den åttande; for Gud hadde velsigna honom.
6. Og Semaja, son hans, fekk og søner, som vart styrarar i ætti si; for dei var duglege menner.
7. Sønerne hans Semaja heitte Otni og Refael og Obed, Elzabad og brørne hans, dugande menner, Elihu og Semakja.
8. Alle desse var ætta frå Obed-Edom, dei sjølve og sønerne og brørne deira, dugande og sterke menner i tenesta, - tvo og seksti av Obed-Edom.
9. Meselemja hadde og søner og brør, duglege menner, i alt attan.
10. Og Hosa av Merari-sønerne hadde søner: Simri var fyrstemannen - han var vel ikkje den eldste; men far hans sette honom til hovding -
11. Hilkia var den andre, Tebalja den tridje, Zakarja den fjorde. Alle sønerne og brørne hans Hosa var trettan.
12. Desse dørvaktar-skifti, det vil segja ættarhovdingarne, vart no sette til vakttenesta i Herrens hus, jamsides med frendarne sine.
13. Og um kvar port drog dei strå, den minste som den største, etter ættgreinene sine.
14. Romet ved austporten kom på Selemja; og dei drog strå for Zakarja, son hans, ein vitug rådgjevar, og etter strået vart hans rom i nord.
15. På Obed-Edom fall romet ved sudporten, soleis at sønerne hans fekk budi på sin part.
16. For Suppim og Hosa viste strået på romet i vest ved Salleket-porten, der vegen gjeng uppetter, den eine vaktposten attmed den andre.
17. Mot aust var det seks levitar, mot nord fire for kvar dag, mot sud fire for kvar dag, og ved budi tvo um gongen.
18. Ved Parbar mot vest stod fire attmed vegen, og tvo ved sjølve Parbar.
19. Dette var dørvaktar-skifti av korahitsønerne og av Merari.
20. Og av levitarne hadde Ahia-sønerne tilsyn med skattarne i Guds hus og tok vare på dei ting som var vigde åt Herren.
21. Sønerne åt Ladan, det vil segja gersonitsønerne av Ladans-ætti, hovdingarne for gersoniten Ladans ættgreinene var jehielitarne.
22. Jehielit-sønerne Zetam og Joel, bror hans, hadde tilsyn med skattarne i Guds hus.
23. Um amramitarne, jisharitarne, hebronitarne og ozzielitarne er det å segja:
24. Sebuel, son åt Gersom Mosesson, var øvste tilsynsmannen yver skattarne.
25. Og frendarne hans av Eliezers-ætti var Rehabja Eliezersson, og son hans heitte Jesaja, og hans son var Joram, og hans son Zikri, og hans son Selomot.
26. Denne Selomot og brørne hans hadde tilsyn med alt det godset som kong David og like eins ættarhovdingarne, yver- og underhovdingar og herhovdingar hadde vigt åt Herren.
27. Frå ufreden og av herfanget hadde dei vigt det til å halda Herrens hus i stand.
28. Og like eins alt det som sjåaren Samuel og Saul Kisson og Abner Nersson og Joab Serujason hadde vigt; kvar og ein som vigde noko, let Selomot og brørne hans taka vare på det.
29. Av jisharitarne vart Kenanja og sønerne hans sette til dei verdslege gjeremåli i Israel, til å vera tilsynsmenner og domarar.
30. Av hebronitarne vart Hasabja og brørne hans, syttan hundrad menner, sette til stjorn i Israel, i landet vest for Jordan, til alle slags gjeremål åt Herren og til kongen tenesta.
31. Til hebronitarne høyrde Jeria, hovdingen for hebronitarne etter deira ættgreiner og huslydar; i det fyrtiande styringsåret åt Davids vart dei yversedde, og det fanst då dugande folk hjå dei i Jazer i Gilead.
32. Brørne hans, duglege menner, var tvo tusund og sju hundrad hovud for huslydar; deim sette kong David yver rubenitarne, gaditarne og den halve Manasse-ætti, til å greida med alle Guds og kongens målemne.

1 Krønikebok 27:1-34
1. Og dette er Israels-sønerne, etter talet deira, med ættarhovdingarne og med herhovdingar yver tusund og hundrad og tilsynsmennerne deira, som tente kongen i alt som vedkom herflokkarne; dei herflokkarne gjekk inn og gjekk ifrå for til skiftes kvar månad i året, og kvar flokk var fire og tjuge tusund mann sterk.
2. Yver den fyrste skiftet, for den fyrste månaden, stod Jasobam Zabdielsson; og i hans skift var det fire og tjuge tusund mann.
3. Han var av Peres-sønerne og var hovding for alle hovudsmennerne den fyrste månaden.
4. Yver det andre månadsskiftet, stod Dodai, ahohiten; der var og fyrsten Miklot. Og i skiftet hans var fire og tjuge tusund.
5. Tridje herhovdingen, for den tridje månaden, var Benaja, son åt presten Jojada, yverhovding. Og i skiftet hans var fire og tjuge tusund.
6. Denne Benaja var ei kjempa millom dei tretti, og hovding for dei tretti. Og i hans skift var Ammizabad, son hans.
7. Den fjorde, som gjorde tenesta den fjorde månaden, var Asael, bror åt Joab, og etter honom Zebadja, son hans. Og i skiftet hans var fire og tjuge tusund.
8. Den femte, for den femte månaden, var Samhut, jizrahiten. Og i skiftet hans var fire og tjuge tusund.
9. Den sette, for den sette månaden, var Ira Ikkesson, frå Tekoa. Og i skiftet hans var fire og tjuge tusund.
10. Den sjuande, for den sjuande månaden, var peloniten Heles, av Efraims-sønerne. Og i skiftet hans var fire og tjuge tusund.
11. Den åttande, for den åttande månaden, var husatiten Sibbekai, som høyrde til zerahitarne. Og i skiftet hans var fire og tjuge tusund.
12. Den niande, for den niande månaden, var Abiezer frå Anatot, av Benjamins-ætti. Og i skiftet hans var fire og tjuge tusund.
13. Den tiande, for den tiande månaden, var Maharai frå Netofa, som høyrde til zerahitarne. Og i skiftet hans var fire og tjuge tusund.
14. Den ellevte, for den ellevte månaden, var Benaja frå Piraton, av Efraims-sønerne. Og i skiftet hans var fire og tjuge tusund.
15. Den tolvte, for den tolvte månaden, var Heldai frå Netofa, av Otniels-ætti. Og i skiftet hans var fire og tjuge tusund.
16. Og dette er ættarhovdingarne yver Israel: Jarlen for rubenitarne var Eliezer Zikrison, for simeonitarne Sefatja Ma’akason;
17. for Levi Hasabja Kemuelsson, for Arons-ætti Sadok,
18. hjå Juda Elihu, ein av David brør, for Issakar Omri Mikaelsson,
19. for Sebulon Jismaja Obadjason, for Naftali Jerimot Azrielsson
20. for Efraims-sønerne Hosea Azazjason, for den halve Manasse-ætti Joel Pedajason,
21. for den halve Manasse-ætti i Gilead Jiddo Zakarjason, for Benjamin Ja’asiel Abnersson,
22. for Dan Azarel Jerohamson. Dette var ættarhovdingarne i Israel.
23. Men David tok ikkje tal på deim som var yngre enn tjuge år; for Herren hadde sagt at han vilde auka Israel so dei vart mange som stjernorne på himmelen.
24. Joab Serujason tok til å telja, men fullførde det ikkje; for det kom vreide yver Israel for telgjingi skuld, og talet vart ikkje uppsett på nokor lista i kong Davids krønikebok.
25. Azmavet Adielsson hadde tilsyn med skattarne åt kongen, og Jonatan Uzziason med forrådi på marki, i byarne og bygderne og borgerne.
26. Og Ezri Kelubsson såg til med onne-arbeidarane, som dreiv med jordbruket.
27. Sime’i frå Rama vart sett yver vinhagarne, og Zabdi, sifmiten, yver vinforrådi i vinhagarne.
28. Ba’al-Hanan frå Gedera hadde tilsyn med oljeplantningarne og fiketrei i låglandet, og Joas med oljeforrådi,
29. og Sitrai frå Saron såg til med det storfeet som beitte i Saron, og Safat Adlaison med storfeet i dalarne,
30. ismaeliten Obil med kamelarne, Jehdeja frå Meronot med asnorne,
31. og hagariten Jaziz med småfeet. Alle desse var tilsynsmenner yver eigorne åt kong David.
32. Men Jonatan, farbror åt David, var rådgjevar; han var ein vitug og skriftlærd mann. Jehiel Hakmonison var hjå kongssønerne.
33. Ahitofel var rådgjevaren åt kongen, og Husai, arkiten, var kongens ven.
34. Etter Ahitofel kom Jojada Benajason og Abjatar. Og Joab var kongens herhovding.

Salmenes 78:56-66
56. Men dei freista Gud, den Høgste, og tråssa honom, og hans vitnemål agta dei ikkje på.
57. Og dei veik av og var utrugne som deira feder, dei vende um som ein veik boge.
58. Dei harma honom med sine haugar og eggja honom med sine avgudar.
59. Gud høyrde det og vart vreid, og han vart svært leid av Israel.
60. Og han gjekk burt frå sin bustad i Silo, det tjeld han hadde slege upp millom menneskje.
61. Og han let sin styrke verta førd burt som fange, og gav si æra i fiendehand.
62. Og han gav sitt folk til sverdet, og på sin arv harmast han.
63. Eld åt deira unge menner, og deira møyar fekk ingen bruresong.
64. Deira prestar fall for sverdet, og deira enkjor fekk ikkje syrgja
65. Då vakna Herren som ein sovande, som ei kjempa frå rus av vin.
66. Og han slo sine fiendar attende, og han førde yver deim æveleg skam.

Salomos Ordsprog 20:4-5
4. Letingen pløgjer ikkje um hausten, i skurdonni leitar han fåfengt etter grøda.
5. Råd i mannsens hjarta er som vatn i djupet, men ein skynsam mann kann draga det upp.

Apostlenes Gjerninge 10:1-23
1. Det var ein mann i Cæsaræa med namnet Kornelius, ein hovudsmann ved den herflokken som vart kalla den italiske;
2. han var ein gudleg mann, som med heile sitt hus ottast Gud og gav mange sælebotsgåvor til folket og bad alltid til Gud.
3. Han såg klårt i ei syn ved den niande timen på dagen ein Guds engel som kom inn til honom og sagde til honom: «Kornelius!»
4. Men han stirde på honom og vart rædd og sagde: «Kva er det, Herre?» Han svara honom: «Dine bøner og sælebotsgåvor hev stige upp til ei minning for Gud.
5. Og no, send folk til Joppe og henta hit Simon, som vert kalla med tilnamnet Peter!
6. Han bur hjå ein som heiter Simon, ein garvar, som hev eit hus ved havet.»
7. Då engelen som tala til Kornelius, gjekk burt, kalla han til seg tvo av tenarane sine og ein gudleg hermann av deim som alltid var hjå honom,
8. og han fortalde deim alt saman og sende deim av til Joppe.
9. Andre dagen, då dei var på vegen og kom nær til byen, steig Peter uppå taket og vilde beda - umkring den sette timen.
10. Han vart då hungrig og vilde få seg mat. Medan dei laga maten til, kom der på honom ei burtrykning,
11. og han ser himmelen opna, og det for eitkvart ned til honom, liksom ein stor linduk, som vart laten ned på jordi etter dei fire hyrno;
12. og der var det alle slag firføtte dyr på jordi og krjupande dyr og himmelens fuglar.
13. Og det kom ei røyst til honom: «Statt upp, Peter, slagta og et!»
14. Men Peter sagde: «På ingen måte, Herre! for aldri hev eg ete noko vanheilagt eller ureint!»
15. Og røysti kom på nytt andre gongen til honom: «Det som Gud hev reinsa, må ikkje du halda for ureint!»
16. Dette hende tri gonger; og straks vart det teke upp att til himmelen.
17. Medan Peter var reint rådvill um kva den syni skulde tyda som han hadde set, sjå, då stod dei utanfor porten, dei mennerne som var utsende frå Kornelius og hadde spurt upp Simons hus,
18. og dei ropa inn og spurde um Simon som var kalla med tilnamnet Peter, budde der.
19. Medan so Peter grunda på syni, sagde Anden til honom: «Sjå, tri menner leitar etter deg.
20. Statt upp, gakk ned og fylg med deim utan tviking! for eg hev sendt deim.»
21. Peter gjekk ned til mennerne som var sende til honom frå Kornelius, og sagde: «Sjå, eg er den som de leitar etter; kva ærend hev de her?»
22. Dei sagde: «Kornelius, ein hovudsmann, ein rettferdig og gudleg mann, som hev godt lov av heile jødefolket, hev fenge det bodet ved ein heilag engel, at han skulde henta deg til sitt hus og høyra kva du hev å segja.»
23. Han bad deim då inn og gav deim herbyrge. Og dagen etter stod han upp og gjekk av stad saman med deim, og nokre av brørne frå Joppe fylgde med honom.