Βίβλος σε ένα χρόνο
Ιούνιος 22


3 Βασιλειῶν 11:1-43
1. Ἠγάπησε δὲ ὁ βασιλεὺς Σολομὼν πολλὰς ξένας γυναῖκας, ἐκτὸς τῆς θυγατρὸς τοῦ Φαραὼ, Μωαβίτιδας, Ἀμμωνίτιδας, Ἰδουμαίας, Σιδωνίας, Χετταίας·
2. ἐκ τῶν ἐθνῶν περὶ τῶν ὁποίων ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Δὲν θέλετε εἰσέλθει πρὸς αὐτά, οὐδὲ αὐτὰ θέλουσιν εἰσέλθει πρὸς ἐσᾶς, μήποτε ἐκκλίνωσι τὰς καρδίας σας κατόπιν τῶν θεῶν αὑτῶν· εἰς αὐτὰ ὁ Σολομὼν προσεκολλήθη μὲ ἔρωτα.
3. Καὶ εἶχε γυναῖκας βασιλίδας ἑπτακοσίας καὶ παλλακὰς τριακοσίας· καὶ αἱ γυναῖκες αὐτοῦ ἐξέκλιναν τὴν καρδίαν αὐτοῦ.
4. Διότι ὅτε ἐγήρασεν ὁ Σολομών, αἱ γυναῖκες αὐτοῦ ἐξέκλιναν τὴν καρδίαν αὐτοῦ κατόπιν ἄλλων θεῶν· καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ δὲν ἦτο τελεία μετὰ τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὡς ἡ καρδία Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
5. Καὶ ἐπορεύθη ὁ Σολομὼν κατόπιν τῆς Ἀστάρτης, τῆς θεᾶς τῶν Σιδωνίων, καὶ κατόπιν τοῦ Μελχώμ, τοῦ βδελύγματος τῶν Ἀμμωνιτῶν.
6. Καὶ ἔπραξεν ὁ Σολομὼν πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν ἐπορεύθη ἐντελῶς κατόπιν τοῦ Κυρίου, ὡς Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ.
7. Τότε ᾠκοδόμησεν ὁ Σολομὼν ὑψηλὸν τόπον εἰς τὸν Χεμώς, τὸ βδέλυγμα τοῦ Μωάβ, ἐν τῷ ὄρει τῷ ἀπέναντι τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ εἰς τὸν Μολόχ, τὸ βδέλυγμα τῶν υἱῶν Ἀμμών.
8. Καὶ οὕτως ἔκαμε δι᾿ ὅλας τὰς γυναῖκας αὑτοῦ τὰς ξένας, αἵτινες ἐθυμίαζον καὶ ἐθυσίαζον εἰς τοὺς θεοὺς αὑτῶν.
9. Καὶ ὠργίσθη ὁ Κύριος κατὰ τοῦ Σολομῶντος ἐπειδή ἡ καρδία αὐτοῦ ἐξέκλινεν ἀπὸ τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις ἐφανερώθη δὶς εἰς αὐτόν,
10. καὶ προσέταξεν εἰς αὐτὸν περὶ τοῦ πράγματος τούτου, νὰ μή ὑπάγῃ κατόπιν ἄλλων θεῶν· δὲν ἐφύλαξεν ὅμως ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος προσέταξε.
11. Διὰ τοῦτο εἶπεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Σολομῶντα, Ἐπειδή τοῦτο εὑρέθη ἐν σοί, καὶ δὲν ἐφύλαξας τὴν διαθήκην μου καὶ τὰ διατάγματά μου, τὰ ὁποῖα προσέταξα εἰς σέ, θέλω ἐξάπαντος διαρρήξει τὴν βασιλείαν ἀπὸ σοῦ καὶ δώσει αὐτήν εἰς τὸν δοῦλόν σου·
12. πλήν ἐν ταῖς ἡμέραις σου δὲν θέλω κάμει τοῦτο, χάριν Δαβὶδ τοῦ πατρὸς σου· ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ υἱοῦ σου θέλω διαρρήξει αὐτήν·
13. δὲν θέλω ὅμως διαρρήξει πᾶσαν τὴν βασιλείαν· μίαν φυλήν θέλω δώσει εἰς τὸν υἱὸν σου, χάριν Δαβὶδ τοῦ δούλου μου, καὶ χάριν τῆς Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα.
14. Καὶ ἐσήκωσεν ὁ Κύριος ἀντίπαλον εἰς τὸν Σολομῶντα, τὸν Ἀδὰδ τὸν Ἰδουμαῖον· οὗτος ἦτο ἐκ τοῦ σπέρματος τῶν βασιλέων τῆς Ἰδουμαίας.
15. Διότι, ὅτε ἦτο ὁ Δαβὶδ ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ καὶ Ἰωὰβ ὁ ἀρχιστράτηγος ἀνέβη νὰ θάψῃ τοὺς θανατωθέντας καὶ ἐπάταξε πᾶν ἀρσενικὸν ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ,
16. ἐπειδή ἕξ μῆνας ἐκάθησεν ἐκεῖ ὁ Ἰωὰβ μετὰ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἑωσοῦ ἐξωλόθρευσε πᾶν ἀρσενικὸν ἐκ τῆς Ἰδουμαίας,
17. τότε ὁ Ἀδὰδ ἔφυγεν, αὐτὸς καὶ μετ᾿ αὐτοῦ τινές Ἰδουμαῖοι ἐκ τῶν δούλων τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, διὰ νὰ ὑπάγωσιν εἰς τὴν Αἴγυπτον· ἦτο δὲ ὁ Ἀδὰδ μικρὸν παιδίον.
18. Καὶ ἐσηκώθησαν ἐκ τῆς Μαδιὰμ καὶ ἦλθον εἰς Φαράν· καὶ ἔλαβον μεθ᾿ ἑαυτῶν ἄνδρας ἐκ Φαρὰν καὶ ἦλθον εἰς Αἴγυπτον πρὸς τὸν Φαραὼ βασιλέα τῆς Αἰγύπτου· ὅστις ἔδωκεν εἰς αὐτὸν οἰκίαν καὶ διέταξεν εἰς αὐτὸν τροφὰς καὶ γῆν ἔδωκεν εἰς αὐτόν.
19. Καὶ εὕρηκεν ὁ Ἀδὰδ μεγάλην χάριν ἐνώπιον τοῦ Φαραώ, ὥστε ἔδωκεν εἰς αὐτὸν γυναῖκα τὴν ἀδελφήν τῆς γυναικὸς αὑτοῦ, τὴν ἀδελφήν τῆς Ταχπενὲς τῆς βασιλίσσης.
20. Καὶ ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν ἡ ἀδελφή τῆς Ταχπενὲς τὸν Γενουβὰθ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, τὸν ὁποῖον ἡ Ταχπενὲς ἀπεγαλάκτισεν ἐντὸς τοῦ οἴκου τοῦ Φαραώ· καὶ ἦτο ὁ Γενουβὰθ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Φαραώ, μεταξὺ τῶν υἱῶν τοῦ Φαραώ.
21. Καὶ ὅτε ἤκουσεν ὁ Ἀδὰδ ἐν Αἰγύπτῳ ὅτι ἐκοιμήθη ὁ Δαβὶδ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ὅτι ἀπέθανεν Ἰωὰβ ὁ ἀρχιστράτηγος, εἶπεν ὁ Ἀδὰδ πρὸς τὸν Φαραώ, Ἐξαπόστειλόν με, διὰ νὰ ἀπέλθω εἰς τὴν γῆν μου.
22. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Φαραώ, Ἀλλὰ τί σοί λείπει πλησίον μου, καὶ ἰδού, σὺ ζητεῖς νὰ ἀπέλθῃς εἰς τὴν γῆν σου; Καὶ ἀπεκρίθη, Οὐδέν· ἀλλ᾿ ἐξαπόστειλόν με, παρακαλῶ.
23. Καὶ ἐσήκωσεν ὁ Θεὸς εἰς αὐτὸν καὶ ἄλλον ἀντίπαλον, τὸν Ῥεζών, υἱὸν τοῦ Ἐλιαδά, ὅστις εἶχε φύγει ἀπὸ τοῦ κυρίου αὑτοῦ Ἀδαδέζερ, βασιλέως τῆς Σωβά·
24. καὶ συναθροίσας εἰς ἑαυτὸν ἄνδρας, ἔγεινεν ἀρχηγὸς συμμορίας, ὅτε ἐπάταξεν ὁ Δαβὶδ τοὺς ἀπὸ Σωβά· καὶ ὑπῆγαν εἰς Δαμασκὸν καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ καὶ ἐβασίλευσαν ἐν Δαμασκῷ·
25. καὶ ἦτο ἀντίπαλος τοῦ Ἰσραήλ πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ Σολομῶντος, ἐκτὸς τῶν κακῶν, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ Ἀδάδ· καὶ ἐπηρέαζε τὸν Ἰσραήλ, βασιλεύων ἐπὶ τῆς Συρίας.
26. Καὶ ὁ Ἱεροβοάμ, υἱὸς τοῦ Ναβάτ, Ἐφραθαῖος ἀπὸ Σαρηδά, δοῦλος τοῦ Σολομῶντος, τοῦ ὁποίου ἡ μήτηρ νομάζετο Σερουά, γυνή χήρα, καὶ οὗτος ἐσήκωσε χεῖρα κατὰ τοῦ βασιλέως.
27. Αὕτη δὲ ἦτο ἡ αἰτία, διὰ τὴν ὁποίαν ἐσήκωσε χεῖρα κατὰ τοῦ βασιλέως· ὁ Σολομὼν ᾠκοδόμει τὴν Μιλλὼ καὶ ἔκλεισε τὸ χάλασμα τῆς πόλεως Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ·
28. καὶ ἦτο ὁ ἄνθρωπος Ἱεροβοὰμ δυνατὸς ἐν ἰσχύϊ· καὶ εἶδεν ὁ Σολομὼν τὸν νέον ὅτι ἦτο φίλεργος καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπιστάτην ἐπὶ πάντα τὰ φορτία τοῦ οἴκου Ἰωσήφ.
29. Καὶ κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, ὅτε ὁ Ἱεροβοὰμ ἐξῆλθεν ἐξ Ἱερουσαλήμ, εὕρηκεν αὐτὸν καθ᾿ ὁδὸν ὁ προφήτης Ἀχιὰ ὁ Σηλωνίτης, ἐνδεδυμένος ἱμάτιον νέον· καὶ ἦσαν οἱ δύο μόνοι ἐν τῇ πεδιάδι.
30. Καὶ ἐπίασεν ὁ Ἀχιὰ τὸ νέον ἱμάτιον, τὸ ὁποῖον ἐφόρει, καὶ ἔσχισεν αὐτὸ εἰς δώδεκα τμήματα·
31. καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἱεροβοάμ, Λάβε εἰς σεαυτὸν δέκα τμήματα· διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, θέλω διαρρήξει τὴν βασιλείαν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Σολομῶντος καὶ δώσει τὰς δέκα φυλὰς εἰς σέ·
32. θέλει μένει ὅμως εἰς αὐτὸν μία φυλή, χάριν τοῦ δούλου μου Δαβὶδ καὶ χάριν τῆς Ἱερουσαλήμ, τῆς πόλεως, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ·
33. διότι μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ἐλάτρευσαν Ἀστάρτην τὴν θεὰν τῶν Σιδωνίων, Χεμὼς τὸν θεὸν τῶν Μωαβιτῶν καὶ Μελχὼμ τὸν θεὸν τῶν υἱῶν Ἀμμών· καὶ δὲν περιεπάτησαν εἰς τὰς ὁδοὺς μου διὰ νὰ πράττωσι τὸ εὐθὲς ἐνώπιόν μου, καὶ νὰ φυλάττωσι τὰ διατάγματά μου καὶ τὰς κρίσεις μου, ὡς Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ·
34. δὲν θέλω ὅμως λάβει πᾶσαν τὴν βασιλείαν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, ἀλλὰ θέλω διατηρήσει αὐτὸν ἡγεμόνα πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ, χάριν Δαβὶδ τοῦ δούλου μου, τὸν ὁποῖον ἐξέλεξα, διότι ἐφύλαττε τὰς ἐντολὰς μου καὶ τὰ διατάγματά μου·
35. θέλω ὅμως λάβει τὴν βασιλείαν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ δώσει αὐτήν εἰς σέ, τὰς δέκα φυλάς·
36. εἰς δὲ τὸν υἱὸν αὐτοῦ θέλω δώσει μίαν φυλήν, διὰ νὰ ἔχῃ Δαβὶδ ὁ δοῦλός μου λύχνον πάντοτε ἔμπροσθέν μου ἐν Ἱερουσαλήμ, τῇ πόλει τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα εἰς ἐμαυτὸν διὰ νὰ θέσω τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ·
37. καὶ σὲ θέλω λάβει, καὶ θέλεις βασιλεύσει κατὰ πάντα ὅσα ἡ ψυχή σου ἐπιθυμεῖ καὶ θέλεις εἶσθαι βασιλεὺς ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ·
38. καὶ ἐὰν εἰσακούσῃς εἰς πάντα ὅσα σὲ προστάζω καὶ περιπατῇς εἰς τὰς ὁδοὺς μου καὶ πράττῃς τὸ εὐθὲς ἐνώπιόν μου, φυλάττων τὰ διατάγματά μου καὶ τὰς ἐντολὰς μου, καθὼς ἔκαμνε Δαβὶδ ὁ δοῦλός μου, τότε θέλω εἶσθαι μετὰ σοῦ καὶ θέλω οἰκοδομήσει εἰς σὲ οἶκον ἀσφαλῆ, καθὼς ᾠκοδόμησα εἰς τὸν Δαβίδ, καὶ θέλω δώσει τὸν Ἰσραήλ εἰς σέ·
39. καὶ θέλω κακουχήσει τὸ σπέρμα τοῦ Δαβὶδ διὰ τοῦτο, πλήν οὐχὶ διὰ παντός.
40. Ὅθεν ἐζήτησεν ὁ Σολομὼν νὰ θανατώσῃ τὸν Ἱεροβοάμ. Καὶ σηκωθεὶς ὁ Ἱεροβοάμ, ἔφυγεν εἰς Αἴγυπτον πρὸς Σισὰκ τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, καὶ ἦτο ἐν Αἰγύπτῳ ἑωσοῦ ἀπέθανεν ὁ Σολομών.
41. Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Σολομῶντος καὶ πάντα ὅσα ἔκαμε, καί ἡ σοφία αὐτοῦ, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν πράξεων τοῦ Σολομῶντος;
42. Αἱ δὲ ἡμέραι, ὅσας ἐβασίλευσεν ὁ Σολομὼν ἐν Ἱερουσαλήμ ἐπὶ πάντα τὸν Ἰσραήλ, ἦσαν τεσσαράκοντα ἔτη.
43. Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Σολομὼν μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν τῇ πόλει Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Ῥοβοὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.

3 Βασιλειῶν 12:1-33
1. Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ῥοβοὰμ εἰς Συχέμ· διότι εἰς Συχὲμ ἤρχετο πᾶς ὁ Ἰσραήλ διὰ νὰ κάμῃ αὐτὸν βασιλέα.
2. Καὶ ὡς ἤκουσε τοῦτο Ἱεροβοὰμ ὁ υἱὸς τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἦτο ἔτι ἐν Αἰγύπτῳ, ὅπου εἶχε φύγει ἀπὸ προσώπου τοῦ βασιλέως Σολομῶντος, ἔμεινεν ἔτι ὁ Ἱεροβοὰμ ἐν Αἰγύπτῳ·
3. ἀπέστειλαν ὅμως καὶ ἐκάλεσαν αὐτόν. Τότε ἦλθον ὁ Ἱεροβοὰμ καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἐλάλησαν πρὸς τὸν Ῥοβοάμ, λέγοντες,
4. Ὁ πατήρ σου ἐσκλήρυνε τὸν ζυγὸν ἡμῶν· τώρα λοιπὸν τὴν δουλείαν τὴν σκληρὰν τοῦ πατρὸς σου καὶ τὸν ζυγὸν αὐτοῦ τὸν βαρύν, τὸν ὁποῖον ἐπέβαλεν ἐφ᾿ ἡμᾶς, ἐλάφρωσον σύ, καὶ θέλομεν σὲ δουλεύει.
5. Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἀναχωρήσατε ἕως τρεῖς ἡμέρας· ἔπειτα ἐπιστρέψατε πρὸς ἐμέ. Καὶ ἀνεχώρησεν ὁ λαός.
6. Καὶ συνεβουλεύθη ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ τοὺς πρεσβυτέρους, οἵτινες παρίσταντο ἐνώπιον Σολομῶντος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἔτι ζῶντος, λέγων, Τί μὲ συμβουλεύετε σεῖς νὰ ἀποκριθῶ πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον;
7. Καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτόν, λέγοντες, Ἐὰν σήμερον γείνῃς δοῦλος εἰς τὸν λαὸν τοῦτον καὶ δουλεύσῃς αὐτοὺς καὶ ἀποκριθῇς πρὸς αὐτοὺς καὶ λαλήσῃς ἀγαθοὺς λόγους πρὸς αὐτούς, τότε θέλουσιν εἶσθαι δοῦλοί σου διὰ παντός.
8. Ἀπέρριψεν ὅμως τὴν συμβουλήν τῶν πρεσβυτέρων, τὴν ὁποίαν ἔδωκαν εἰς αὐτόν, καὶ συνεβουλεύθη τοὺς νέους, τοὺς συνανατραφέντας μετ᾿ αὐτοῦ τούς παρισταμένους ἐνώπιον αὐτοῦ.
9. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί μὲ συμβουλεύετε σεῖς νὰ ἀποκριθῶμεν πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον, ὅστις ἐλάλησε πρὸς ἐμέ, λέγων, Ἐλάφρωσον τὸν ζυγόν, τὸν ὁποῖον ὁ πατήρ σου ἐπέβαλεν ἐφ᾿ ἡμᾶς;
10. Καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτὸν οἱ νέοι, οἱ συνανατραφέντες μετ᾿ αὐτοῦ, λέγοντες, οὕτω θέλεις λαλήσει πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον, ὅστις ἐλάλησε πρὸς σέ, λέγων, Ὁ πατήρ σου ἐβάρυνε τὸν ζυγὸν ἡμῶν, ἀλλὰ σὺ ἐλάφρωσον αὐτὸν εἰς ἡμᾶς· οὕτω θέλεις λαλήσει πρὸς αὐτούς· Ὁ μικρὸς μου δάκτυλος θέλει εἶσθαι παχύτερος τῆς ὀσφύος τοῦ πατρὸς μου·
11. τώρα λοιπόν, ὁ μὲν πατήρ μου ἐπεφόρτισεν εἰς ἐσᾶς ζυγὸν βαρύν, ἐγὼ δὲ θέλω κάμει βαρύτερον τὸν ζυγὸν σας· ὁ πατήρ μου σᾶς ἐπαίδευσε μὲ μάστιγας, ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω σᾶς παιδεύσει μὲ σκορπίους.
12. Καὶ ἦλθεν ὁ Ἱεροβοὰμ καὶ πᾶς ὁ λαὸς πρὸς τὸν Ῥοβοὰμ τὴν τρίτην ἡμέραν, ὡς εἶχε λαλήσει ὁ βασιλεύς, λέγων, Ἐπανέλθετε πρὸς ἐμὲ τὴν τρίτην ἡμέραν.
13. Καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν λαὸν σκληρῶς καὶ ἐγκατέλιπε τὴν συμβουλήν τῶν πρεσβυτέρων, τὴν ὁποίαν ἔδωκαν εἰς αὐτόν·
14. καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς κατὰ τὴν συμβουλήν τῶν νέων, λέγων, Ὁ πατήρ μου ἐβάρυνε τὸν ζυγὸν σας, ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω κάμει βαρύτερον τὸν ζυγὸν σας· ὁ πατήρ μου σᾶς ἐπαίδευσε μὲ μάστιγας, ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω σᾶς παιδεύσει μὲ σκορπίους.
15. Καὶ δὲν εἰσήκουσεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν λαόν· διότι τὸ πρᾶγμα ἔγεινε παρὰ Κυρίου, διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τὸν λόγον αὑτοῦ, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος ἐλάλησε διὰ τοῦ Ἀχιὰ τοῦ Σηλωνίτου πρὸς Ἱεροβοὰμ τὸν υἱὸν τοῦ Ναβάτ.
16. Καὶ ἰδὼν πᾶς ὁ Ἰσραήλ ὅτι ὁ βασιλεὺς δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, ἀπεκρίθη ὁ λαὸς πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων, Τί μέρος ἔχομεν ἡμεῖς ἐν τῷ Δαβίδ; οὐδεμίαν κληρονομίαν ἔχομεν ἐν τῷ υἱῷ τοῦ Ἰεσσαί· εἰς τὰς σκηνὰς σου, Ἰσραήλ· πρόβλεψον τώρα, Δαβίδ, περὶ τοῦ οἴκου σου. Καὶ ἀνεχώρησεν ὁ Ἰσραήλ εἰς τὰς σκηνὰς αὑτοῦ.
17. Περὶ δὲ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ τῶν κατοικούντων ἐν ταῖς πόλεσιν Ἰούδα, ὁ Ῥοβοὰμ ἐβασίλευσεν ἐπ᾿ αὐτούς.
18. Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ τὸν Ἀδωράμ, τὸν ἐπὶ τῶν φόρων· καὶ ἐλιθοβόλησεν αὐτὸν πᾶς ὁ Ἰσραήλ μὲ λίθους, καὶ ἀπέθανεν. Ὅθεν ἔσπευσεν ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ νὰ ἀναβῇ εἰς τὴν ἅμαξαν, διὰ νὰ φύγῃ εἰς Ἱερουσαλήμ.
19. Οὕτως ἀπεστάτησεν ὁ Ἰσραήλ ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Δαβὶδ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
20. Ὅτε δὲ ἤκουσε πᾶς ὁ Ἰσραήλ ὅτι ὁ Ἱεροβοὰμ ἐπέστρεψεν, ἀπέστειλαν καὶ ἐκάλεσαν αὐτὸν εἰς τὴν συναγωγήν καὶ ἔκαμον αὐτὸν βασιλέα ἐπὶ πάντα τὸν Ἰσραήλ· δὲν ἠκολούθησε τὸν οἶκον τοῦ Δαβίδ, εἰμή ἡ φυλή τοῦ Ἰούδα μόνη.
21. Καὶ ἐλθὼν ὁ Ῥοβοὰμ εἰς Ἱερουσαλήμ, συνήθροισε πάντα τὸν οἶκον Ἰούδα καὶ τὴν φυλήν Βενιαμίν, ἑκατὸν ὀγδοήκοντα χιλιάδας ἐκλεκτῶν πολεμιστῶν, διὰ νὰ πολεμήσωσι κατὰ τοῦ οἴκου τοῦ Ἰσραήλ, ὅπως ἐπαναφέρωσι τὴν βασιλείαν εἰς τὸν Ῥοβοὰμ τὸν υἱὸν τοῦ Σολομῶντος.
22. Ἔγεινεν ὅμως λόγος Θεοῦ πρὸς τὸν Σεμαΐαν, ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, λέγων,
23. Λάλησον πρὸς Ῥοβοάμ, τὸν υἱὸν τοῦ Σολομῶντος, τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, καὶ πρὸς πάντα τὸν οἶκον Ἰούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ πρὸς τὸ ἐπίλοιπον τοῦ λαοῦ, λέγων,
24. οὕτω λέγει Κύριος· Δὲν θέλετε ἀναβῆ οὐδὲ πολεμήσει ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν σας τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· ἐπιστρέψατε ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ· διότι παρ᾿ ἐμοῦ ἔγεινε τὸ πρᾶγμα τοῦτο. Καὶ ὑπήκουσαν εἰς τὸν λόγον τοῦ Κυρίου καὶ ἐπέστρεψαν νὰ ὑπάγωσι, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.
25. Τότε ᾠκοδόμησεν ὁ Ἱεροβοὰμ τὴν Συχὲμ ἐπὶ τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ, καὶ κατῴκησεν ἐν αὐτῇ· ἔπειτα ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Φανουήλ.
26. Καὶ εἶπεν ὁ Ἱεροβοὰμ ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ. Τώρα θέλει ἐπιστρέψει ἡ βασιλεία εἰς τὸν οἶκον τοῦ Δαβίδ·
27. ἐὰν ὁ λαὸς οὗτος ἀναβῇ διὰ νὰ προσφέρῃ θυσίας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου ἐν Ἱερουσαλήμ, τότε ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου θέλει ἐπιστρέψει πρὸς τὸν κύριον αὑτοῦ, τὸν Ῥοβοὰμ βασιλέα τοῦ Ἰούδα, καὶ θέλουσι θανατώσει ἐμὲ καὶ ἐπιστρέψει πρὸς Ῥοβοὰμ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα.
28. Ἔλαβε λοιπὸν ὁ βασιλεὺς βουλήν καὶ ἔκαμε δύο μόσχους χρυσούς, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Φθάνει εἰς ἐσᾶς νὰ ἀναβαίνητε εἰς Ἱερουσαλήμ· ἰδού, οἱ θεοὶ σου, Ἰσραήλ, οἵτινες σὲ ἀνήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
29. Καὶ ἔθεσε τὸν ἕνα ἐν Βαιθήλ καὶ τὸν ἄλλον ἔθεσεν ἐν Δάν.
30. Καὶ ἔγεινε τὸ πρᾶγμα τοῦτο αἰτία ἁμαρτίας· διότι ἐπορεύετο ὁ λαὸς ἕως εἰς Δάν, διὰ νὰ προσκυνῇ ἐνώπιον τοῦ ἑνός.
31. Καὶ ἔκαμεν οἴκους ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν τόπων καὶ ἔκαμεν ἱερεῖς ἐκ τῶν ἐσχάτων τοῦ λαοῦ, οἵτινες δὲν ἦσαν ἐκ τῶν υἱῶν Λευΐ.
32. Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἱεροβοὰμ ἑορτήν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ὀγδόῳ, ἐν τῇ δεκάτῃ πέμπτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνός, ὡς τὴν ἑορτήν τὴν ἐν Ἰούδᾳ, καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. Οὕτως ἔκαμεν ἐν Βαιθήλ, θυσιάζων εἰς τοὺς μόσχους τοὺς ὁποίους ἔκαμε· καὶ κατέστησεν ἐν Βαιθήλ τοὺς ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν τόπων, τοὺς ὁποίους ἔκαμε.
33. Καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἐν Βαιθήλ, τὴν δεκάτην πέμπτην ἡμέραν τοῦ ὀγδόου μηνός, ἐν τῷ μηνὶ τὸν ὁποῖον ἐφεῦρεν ἀπὸ τῆς καρδίας αὑτοῦ· καὶ ἔκαμεν ἑορτήν εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ θυμιάσῃ.

Ψαλμοί 69:5-15
5. Θεέ, σὺ γνωρίζεις τὴν ἀφροσύνην μου· καὶ τὰ πλημμελήματά μου δὲν εἶναι κεκρυμμένα ἀπὸ σοῦ.
6. Ἄς μή αἰσχυνθῶσιν ἐξ αἰτίας μου, Κύριε Θεὲ τῶν δυνάμεων, οἱ προσμένοντές σε· ἄς μή ἐντραπῶσι δι᾿ ἐμὲ οἱ ἐκζητοῦντές σε, Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ.
7. Διότι ἕνεκα σοῦ ὑπέφερα ὀνειδισμόν· αἰσχύνη ἐκάλυψε τὸ πρόσωπόν μου.
8. Ξένος ἔγεινα εἰς τοὺς ἀδελφοὺς μου, καὶ ἀλλογενής εἰς τοὺς υἱοὺς τῆς μητρὸς μου·
9. Διότι ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου μὲ κατέφαγε· καὶ οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ ἐμέ.
10. Καὶ ἔκλαυσα ταλαιπωρῶν ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου, ἀλλὰ τοῦτο ἔγεινεν εἰς ὄνειδός μου.
11. Καὶ ἔκαμα τὸν σάκκον ἔνδυμά μου καὶ ἔγεινα εἰς αὐτοὺς παροιμία.
12. Κατ᾿ ἐμοῦ λαλοῦσιν οἱ καθήμενοι ἐν ταῖς πύλαις, καὶ ἔγεινα σμα τῶν μεθυόντων.
13. Ἐγὼ δὲ πρὸς σὲ κατευθύνω τὴν προσευχήν μου, Κύριε· καιρὸς εὐμενείας εἶναι· Θεέ, κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους σου, ἐπάκουσόν μου, κατὰ τὴν ἀλήθειαν τῆς σωτηρίας σου.
14. Ἐλευθέρωσόν με ἀπὸ τοῦ πηλοῦ, διὰ νὰ μή βυθισθῶ· ἄς ἐλευθερωθῶ ἐκ τῶν μισούντων με καὶ ἐκ τῶν βαθέων τῶν ὑδάτων.
15. Ἄς μή μὲ κατακλύσῃ τὸ ῥεῦμα τῶν ὑδάτων, μηδὲ ἄς μὲ καταπίῃ ὁ βυθός· καὶ τὸ φρέαρ ἄς μή κλείσῃ τὸ στόμα αὑτοῦ ἐπ᾿ ἐμέ.

Παροιμίαι 17:20-22
20. Ὁ σκολιὸς τὴν καρδίαν δὲν εὑρίσκει καλόν· καὶ ὁ διεστραμμένος τὴν γλῶσσαν αὑτοῦ πίπτει εἰς συμφοράν.
21. Ὅστις γεννᾷ ἄφρονα, γεννᾷ αὐτὸν διὰ λύπην αὑτοῦ· καὶ ὁ πατήρ τοῦ ἀνοήτου δὲν ἀπολαμβάνει χαράν.
22. Ἡ εὐφραινομένη καρδία δίδει εὐεξίαν ὡς ἰατρικόν· τὸ δὲ κατατεθλιμμένον πνεῦμα ξηραίνει τὰ ὀστᾶ.

Ιωάννης 12:1-26
1. Ὁ Ἰησοῦς λοιπὸν πρὸ ἕξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦτο ὁ Λάζαρος ὁ ἀποθανών, τὸν ὁποῖον ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν.
2. Καὶ ἔκαμαν εἰς αὐτὸν δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα ὑπηρέτει· ὁ δὲ Λάζαρος ἦτο εἷς ἐκ τῶν συγκαθημένων μετ᾿ αὐτοῦ.
3. Τότε ἡ Μαρία, λαβοῦσα μίαν λίτραν μύρου νάρδου καθαρᾶς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ μὲ τὰς τρίχας αὑτῆς ἐσπόγγισε τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπλήσθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου.
4. Λέγει λοιπὸν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ὁ Ἰούδας Σίμωνος ὁ Ἰσκαριώτης, ὅστις ἔμελλε νὰ παραδώσῃ αὐτόν·
5. Διὰ τί τοῦτο τὸ μύρον δὲν ἐπωλήθη τριακόσια δηνάρια καὶ ἐδόθη εἰς τοὺς πτωχούς;
6. Εἶπε δὲ τοῦτο οὐχὶ διότι ἔμελεν αὐτὸν περὶ τῶν πτωχῶν, ἀλλὰ διότι ἦτο κλέπτης καὶ εἶχε τὸ γλωσσόκομον καὶ ἐβάσταζε τὰ βαλλόμενα εἰς αὐτό.
7. Εἶπε λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς· Ἄφες αὐτήν, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου ἐφύλαξεν αὐτό.
8. Διότι τοὺς πτωχοὺς πάντοτε ἔχετε μεθ᾿ ἑαυτῶν, ἐμὲ ὅμως πάντοτε δὲν ἔχετε.
9. Ἔμαθε δὲ ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ὅτι εἶναι ἐκεῖ, καὶ ἦλθον οὐχὶ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον, ἀλλὰ διὰ νὰ ἴδωσι καὶ τὸν Λάζαρον, τὸν ὁποῖον ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν.
10. Συνεβουλεύθησαν δὲ οἱ ἀρχιερεῖς, διὰ νὰ θανατώσωσι καὶ τὸν Λάζαρον,
11. διότι πολλοὶ ἐκ τῶν Ἰουδαίων δι᾿ αὐτὸν ὑπήγαινον καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν.
12. Τῇ ἐπαύριον ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα,
13. ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτοῦ καὶ ἔκραζον· Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ.
14. Εὑρὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον, ἐκάθησεν ἐπ᾿ αὐτό, καθὼς εἶναι γεγραμμένον·
15. Μή φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδού, ὁ βασιλεὺς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πώλου ὄνου.
16. Ταῦτα ὅμως δὲν ἐνόησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ κατ᾿ ἀρχάς, ἀλλ᾿ ὅτε ἐδοξάσθη ὁ Ἰησοῦς, τότε ἐνεθυμήθησαν ὅτι ταῦτα ἦσαν γεγραμμένα δι᾿ αὐτόν, καὶ ταῦτα ἔκαμον εἰς αὐτόν.
17. Ἐμαρτύρει λοιπὸν ὁ ὄχλος, ὁ ὤν μετ᾿ αὐτοῦ ὅτε ἐφώναξε τὸν Λάζαρον ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἀνέστησεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν.
18. Διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτὸν ὁ ὄχλος, διότι ἤκουσεν ὅτι ἔκαμε τὸ θαῦμα τοῦτο.
19. Οἱ Φαρισαῖοι λοιπὸν εἶπον πρὸς ἀλλήλους· Βλέπετε ὅτι δὲν φελεῖτε οὐδέν; ἰδού, ὁ κόσμος ὀπίσω αὐτοῦ ὑπῆγεν.
20. Ἦσαν δὲ τινες Ἕλληνες μεταξὺ τῶν ἀναβαινόντων διὰ νὰ προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ.
21. Οὗτοι λοιπὸν ἦλθον πρὸς τὸν Φίλιππον τὸν ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ παρεκάλουν αὐτόν, λέγοντες· Κύριε, θέλομεν νὰ ἴδωμεν τὸν Ἰησοῦν.
22. Ἔρχεται ὁ Φίλιππος καὶ λέγει πρὸς τὸν Ἀνδρέαν, καὶ πάλιν ὁ Ἀνδρέας καὶ ὁ Φίλιππος λέγουσι πρὸς τὸν Ἰησοῦν.
23. Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη πρὸς αὐτοὺς λέγων· Ἦλθεν ἡ ὥρα διὰ νὰ δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.
24. Ἀληθῶς, ἀληθῶς σᾶς λέγω, Ἐὰν ὁ κόκκος τοῦ σίτου δὲν πέσῃ εἰς τὴν γῆν καὶ ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν ὅμως ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει.
25. Ὅστις ἀγαπᾷ τὴν ψυχήν αὑτοῦ, θέλει ἀπολέσῃ αὐτήν, καὶ ὅστις μισεῖ τὴν ψυχήν αὑτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, εἰς ζωήν αἰώνιον θέλει φυλάξει αὐτήν.
26. Ἐὰν ἐμὲ ὑπηρετῇ τις, ἐμὲ ἄς ἀκολουθῇ, καὶ ὅπου εἶμαι ἐγώ, ἐκεῖ θέλει εἶσθαι καὶ ὁ ὑπηρέτης ὁ ἐμός· καὶ ἐὰν τις ἐμὲ ὑπηρετῇ, θέλει τιμήσει αὐτὸν ὁ Πατήρ.