Βίβλος σε ένα χρόνο
Απρίλιος 24


Δευτερονόμιον 25:1-19
1. Ἐὰν συμβῇ διαφορὰ μεταξὺ ἀνθρώπων, καὶ ἔλθωσιν εἰς τὴν κρίσιν, καὶ κρίνωσιν αὐτούς, τότε θέλουσι δικαιώσει τὸν δίκαιον καὶ καταδικάσει τὸν ἔνοχον.
2. Καὶ ἐὰν ὁ ἔνοχος ἦναι ἄξιος μαστιγώσεως, ὁ κριτής θέλει προστάξει νὰ ῥίψωσιν αὐτὸν κάτω, καὶ κατὰ τὸ πταῖσμα αὐτοῦ νὰ μαστιγώσωσιν αὐτὸν ἐνώπιον αὐτοῦ ἀριθμὸν τινα.
3. Τεσσαράκοντα δύναται νὰ μαστιγώσῃ αὐτόν, οὐχὶ περισσότερον· μήποτε, ἐὰν προσθέσῃ νὰ μαστιγώσῃ αὐτὸν ἐπέκεινα τούτων μὲ πολλὰς μαστιγώσεις, φανῇ ὁ ἀδελφὸς σου βδελυκτὸς εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου.
4. Δὲν θέλεις ἐμφράξει τὸ στόμα βοὸς ἁλωνίζοντος.
5. Ἐὰν συγκατοικῶσιν ἀδελφοί, καὶ ἀποθάνῃ εἷς ἐξ αὐτῶν καὶ δὲν ἔχῃ τέκνα, ἡ γυνή τοῦ ἀποθανόντος δὲν θέλει ὑπανδρευθῆ μὲ ξένον· ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς θέλει εἰσέλθει πρὸς αὐτήν, καὶ θέλει λάβει αὐτήν εἰς ἑαυτὸν γυναῖκα καὶ ἐκπληρώσει τὸ χρέος τοῦ ἀνδραδέλφου εἰς αὐτήν.
6. Καὶ ὁ πρωτότοκος, τὸν ὁποῖον γεννήσῃ, θέλει ὀνομασθῆ μὲ τὸ ὄνομα τοῦ ἀποθανόντος ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ δὲν θέλει ἐξαλειφθῆ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκ τοῦ Ἰσραήλ.
7. Ἐὰν δὲ ὁ ἄνθρωπος δὲν εὐαρεστῆται νὰ λάβῃ τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ, τότε ἡ γυνή τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἄς ἀναβῇ εἰς τὴν πύλην πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους καὶ ἄς εἴπῃ, Ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρὸς μου ἀρνεῖται νὰ ἀναστήσῃ τὸ ὄνομα τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ ἐν τῷ Ἰσραήλ· δὲν θέλει νὰ ἐκπληρώσῃ εἰς ἐμὲ τὸ χρέος τοῦ ἀνδραδέλφου.
8. Τότε οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως αὐτοῦ θέλουσι καλέσει αὐτὸν καὶ λαλήσει πρὸς αὐτόν· καὶ ἐὰν αὐτὸς ἐπιμένῃ, λέγων, Δὲν εὐαρεστοῦμαι νὰ λάβω αὐτήν,
9. τότε ἡ γυνή τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ θέλει ἐλθεῖ πρὸς αὐτὸν ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων, καὶ θέλει λύσει τὸ ὑπόδημα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ποδὸς αὑτοῦ καὶ ἐμπτύσει εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ ἀποκριθεῖσα θέλει εἰπεῖ, Οὕτω θέλει γίνεσθαι εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὅστις δὲν θέλει νὰ οἰκοδομήσῃ τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ.
10. Καὶ θέλει ὀνομάζεσθαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰσραήλ, Ὁ οἶκος τοῦ ἔχοντος λελυμένου τὸ ὑπόδημα.
11. Ἐὰν ἄνθρωποι μάχωνται πρὸς ἀλλήλους, καὶ ἡ γυνή τοῦ ἑνὸς πλησιάσῃ διὰ νὰ ἐλευθερώσῃ τὸν ἄνδρα αὑτῆς ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ τύπτοντος αὐτόν, καὶ ἐκτείνασα τὴν χεῖρα αὑτῆς πιάσῃ αὐτὸν ἀπὸ τῶν κρυφίων αὐτοῦ,
12. τότε θέλεις ἀποκόψει τὴν χεῖρα αὐτῆς· ὁ ὀφθαλμὸς σου δὲν θέλει φεισθῆ.
13. Δὲν θέλεις ἔχει ἐν τῷ σακκίῳ σου διάφορα ζύγια, μεγάλον καὶ μικρόν.
14. Δὲν θέλεις ἔχει ἐν τῇ οἰκίᾳ σου διάφορα μέτρα, μεγάλον καὶ μικρόν.
15. Ἀληθινὸν καὶ δίκαιον ζύγιον θέλεις ἔχει ἀληθινὸν καὶ δίκαιον μέτρον θέλεις ἔχει διὰ νὰ πληθύνωνται αἱ ἡμέραι σου ἐπὶ τῆς γῆς τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ·
16. διότι πάντες οἱ πράττοντες ταῦτα, πάντες οἱ πράττοντες ἀδικίαν, εἶναι βδέλυγμα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου.
17. Ἐνθυμοῦ τί ἔκαμεν εἰς σὲ ὁ Ἀμαλήκ ἐν τῇ ὁδῷ, ἀφοῦ ἐξήλθετε ἐξ Αἰγύπτου·
18. τίνι τρόπῳ ἀντεστάθη εἰς σὲ ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ἀπέκοψε τοὺς ὀπισθίους σου, πάντας τοὺς ἀδυνάτους τοὺς ὄπισθέν σου, ἐνῷ ἦσο ἀποκαμωμένος καὶ κεκοπιασμένος· καὶ δὲν ἐφοβήθη τὸν Θεόν.
19. Διὰ τοῦτο, ἀφοῦ Κύριος ὁ Θεὸς σου σοὶ ἔδωκεν ἀνάπαυσιν ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν σου κύκλῳ, ἐν τῇ γῇ τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ κληρονομίαν διὰ νὰ κατακληρονομήσῃς αὐτήν, τότε θέλεις ἐξαλείψει τὸ μνημόσυνον τοῦ Ἀμαλήκ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ· δὲν θέλεις λησμονήσει.

Δευτερονόμιον 26:1-19
1. Καὶ ὅταν εἰσέλθῃς εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ κληρονομίαν, καὶ κατακληρονομήσῃς αὐτήν καὶ κατοικήσῃς ἐν αὐτῇ,
2. τότε θέλεις λάβει ἀπὸ τῆς ἀπαρχῆς πάντων τῶν καρπῶν τῆς γῆς, τοὺς ὁποίους συνάξῃς ἐκ τῆς γῆς σου, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ, καὶ θέλεις βάλει αὐτήν εἰς καλάθιον, καὶ θέλεις ὑπάγει εἰς τὸν τόπον, ὅντινα ἐκλέξῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου διὰ νὰ κατοικίσῃ ἐκεῖ τὸ ὄνομα αὑτοῦ.
3. Καὶ θέλεις ὑπάγει πρὸς τὸν ἱερέα, τὸν ὄντα κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας, καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτόν, Ἀναγγέλλω σήμερον πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν σου, ὅτι εἰσῆλθον εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν νὰ δώσῃ εἰς ἡμᾶς.
4. Καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει λάβει τὸ καλάθιον ἐκ τῆς χειρὸς σου, καὶ θέλει καταθέσει αὐτὸ ἐνώπιον τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
5. Καὶ θέλεις λαλήσει καὶ εἰπεῖ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, Σύριος περιπλανώμενος ἦτο ὁ πατήρ μου, καὶ κατέβη εἰς Αἴγυπτον, καὶ παροικήσας ἐκεῖ μετὰ ὀλίγων ἀνθρώπων κατεστάθη ἐκεῖ ἔθνος μέγα, δυνατὸν καὶ πολυάριθμον·
6. καὶ οἱ Αἰγύπτιοι ἐταλαιπώρησαν ἡμᾶς καὶ κατέθλιψαν ἡμᾶς καὶ ἐπέβαλον ἐφ᾿ ἡμᾶς σκληρὰν δουλείαν·
7. καὶ ἀνεβοήσαμεν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ εἰσήκουσεν ὁ Κύριος τῆς φωνῆς ἡμῶν, καὶ ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν θλίψιν ἡμῶν καὶ ἐπὶ τὸν μόχθον ἡμῶν καὶ ἐπὶ τὴν καταδυνάστευσιν ἡμῶν·
8. καὶ ἐξήγαγεν ἡμᾶς ὁ Κύριος ἐξ Αἰγύπτου ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ἐξηπλωμένῳ, καὶ μὲ τέρατα μεγάλα καὶ μὲ σημεῖα καὶ μὲ θαύματα·
9. καὶ εἰσήγαγεν ἡμᾶς εἰς τὸν τόπον τοῦτον, καὶ ἔδωκεν εἰς ἡμᾶς τὴν γῆν ταύτην, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι·
10. καὶ τώρα, ἰδού, ἔφερα τὰς ἀπαρχὰς τῶν καρπῶν τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν σύ, Κύριε ἔδωκας εἰς ἐμέ. Καὶ θέλεις καταθέσει αὐτὰς ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, καὶ θέλεις προσκυνήσει ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
11. Καὶ θέλεις εὐφρανθῆ εἰς πάντα τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα Κύριος ὁ Θεὸς σου ἔδωκεν εἰς σὲ καὶ εἰς τὸν οἶκόν σου, σὺ καὶ ὁ Λευΐτης καὶ ὁ ξένος ὁ ἐν μέσῳ σου.
12. Ἀφοῦ τελειώσῃς νὰ δεκατίζῃς πάντα τὰ δέκατα τῶν γεννημάτων σου εἰς τὸ τρίτον ἔτος, τὸ ἔτος τῆς δεκατείας, καὶ δώσῃς αὐτὰ εἰς τὸν Λευΐτην, εἰς τὸν ξένον, εἰς τὸν ὀρφανὸν καὶ εἰς τὴν χήραν, καὶ φάγωσιν ἐντὸς τῶν πυλῶν σου καὶ χορτασθῶσι,
13. τότε θέλεις εἰπεῖ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, Ἐξεκαθάρισα ἐκ τῆς οἰκίας μου τὰ ἀφιερώματα, καὶ προσέτι ἔδωκα αὐτὰ εἰς τὸν Λευΐτην καὶ εἰς τὸν ξένον, εἰς τὸν ὀρφανὸν καὶ εἰς τὴν χήραν, κατὰ πάντα τὰ προστάγματά σου, τὰ ὁποῖα προσέταξας εἰς ἐμέ· δὲν παρέβην τὰς ἐντολὰς σου οὐδὲ ἐλησμόνησα αὐτάς·
14. δὲν ἔφαγον ἐξ αὐτῶν εἰς τὸ πένθος μου, οὔτε ἔλαβον ἐκ τούτων διὰ ἀκάθαρτον χρῆσιν, οὔτε ἔδωκα ἐξ αὐτῶν διὰ νεκρόν· ὑπήκουσα εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου, ἔκαμον κατὰ πάντα ὅσα προσέταξας εἰς ἐμέ·
15. ἐπίβλεψον ἐκ τοῦ οἴκου σου τοῦ ἁγίου, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ εὐλόγησον τὸν λαὸν σου τὸν Ἰσραήλ, καὶ τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς ἡμᾶς, καθὼς ὥμοσας πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι.
16. Σήμερον προσέταξεν εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου νὰ ἐκτελῇς τὰ διατάγματα ταῦτα καὶ τὰς κρίσεις· διὰ τοῦτο θέλεις φυλάττει καὶ θέλεις ἐκτελεῖ αὐτὰ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου.
17. Ἐξέλεξας τὸν Κύριον σήμερον νὰ ἦναι Θεὸς σου, καὶ νὰ περιπατῇς εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ νὰ φυλάττῃς τὰ διατάγματα αὐτοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ, καὶ νὰ ὑπακούῃς εἰς τὴν φωνήν αὐτοῦ·
18. καὶ ὁ Κύριος σοὶ εἶπε σήμερον νὰ ἦσαι εἰς αὐτὸν λαὸς ἐκλεκτός, καθὼς ἐλάλησε πρὸς σέ, καὶ νὰ φυλάττῃς πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ·
19. καὶ νὰ σὲ καταστήσῃ ὑψηλὸν ὑπεράνω πάντων τῶν ἐθνῶν τὰ ὁποῖα ἔκαμεν, εἰς καύχημα καὶ εἰς ὄνομα καὶ εἰς δόξαν· καὶ νὰ ἦσαι λαὸς ἅγιος εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου, καθὼς ἐλάλησε.

Ψαλμοί 39:7-11
7. Καὶ τώρα, Κύριε, τί περιμένω; ἡ ἐλπὶς μου εἶναι ἐπὶ σέ.
8. Ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν μου λύτρωσόν με· μή μὲ κάμῃς ὄνειδος τοῦ ἄφρονος.
9. Ἔγεινα ἄφωνος· δὲν ἤνοιξα τὸ στόμα μου, ἐπειδή σὺ ἔκαμες τοῦτο.
10. Ἀπομάκρυνον ἀπ᾿ ἐμοῦ τὴν πληγήν σου· ἀπὸ τῆς πάλης τῆς χειρὸς σου ἐγὼ ἀπέκαμον.
11. Ὅταν δι᾿ ἐλέγχων παιδεύῃς ἄνθρωπον διὰ ἀνομίαν, κατατρώγεις ὡς σκώληξ τὴν ὡραιότητα αυτοῦ· τῷ ὄντι ματαιότης πᾶς ἄνθρωπος. Διάψαλμα.

Παροιμίαι 13:4-6
4. Ἡ ψυχή τοῦ ὀκνηροῦ ἐπιθυμεῖ καὶ δὲν ἔχει· ἡ δὲ ψυχή τῶν ἐπιμελῶν θέλει χορτασθῆ.
5. Ὁ δίκαιος μισεῖ λόγον ψευδῆ· ὁ δὲ ἀσεβής καθίσταται δυσώδης καὶ ἄτιμος.
6. Ἡ δικαιοσύνη φυλάττει τὸν τέλειον τὴν ὁδόν· ἡ δὲ ἀσέβεια καταστρέφει τὸν ἁμαρτωλόν.

Λουκά 6:1-26
1. Κατὰ δὲ τὸ δευτερόπρωτον σάββατον διέβαινεν αὐτὸς διὰ τῶν σπαρτῶν καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀνέσπων τὰ στάχυα καὶ ἔτρωγον, τρίβοντες μὲ τὰς χεῖρας.
2. Τινὲς δὲ τῶν Φαρισαίων εἶπον πρὸς αὐτούς· Διὰ τί πράττετε ὅ, τι δὲν συγχωρεῖται νὰ πράττηται ἐν τοῖς σάββασι;
3. Καὶ ἀποκριθεὶς πρὸς αὐτούς, εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· Οὐδὲ τοῦτο δὲν ἀνεγνώσατε, τὸ ὁποῖον ἔπραξεν ὁ Δαβίδ, ὁπότε ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ὄντες;
4. πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ καὶ ἔλαβε τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως καὶ ἔφαγε καὶ ἔδωκε καὶ εἰς τοὺς μετ᾿ αὐτοῦ, τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι συγκεχωρημένον νὰ φάγωσιν εἰμή μόνοι οἱ ἱερεῖς;
5. Καὶ ἔλεγε πρὸς αὐτοὺς ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου κύριος εἶναι καὶ τοῦ σαββάτου.
6. Καὶ πάλιν ἐν ἄλλῳ σαββάτῳ εἰσῆλθεν εἰς τὴν συναγωγήν καὶ ἐδίδασκε· καὶ ἦτο ἐκεῖ ἄνθρωπος, τοῦ ὁποίου ἡ δεξιὰ χεὶρ ἦτο ξηρά.
7. Παρετήρουν δὲ αὐτὸν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι, ἄν ἐν τῷ σαββάτῳ θέλῃ θεραπεύσει, διὰ νὰ εὕρωσι κατηγορίαν κατ᾿ αὐτοῦ.
8. Αὐτὸς ὅμως ἐγνώριζε τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄνθρωπον τὸν ἔχοντα ξηρὰν τὴν χεῖρα· Σηκώθητι καὶ στῆθι εἰς τὸ μέσον. Καὶ ἐκεῖνος σηκωθεὶς ἐστάθη.
9. Εἶπε λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτούς· Θέλω σᾶς ἐρωτήσει τί εἶναι συγκεχωρημένον, νὰ ἀγαθοποιήσῃ τις ἐν τοῖς σάββασιν ἤ νὰ κακοποιήσῃ; νὰ σώσῃ ψυχήν ἤ νὰ ἀπολέσῃ;
10. Καὶ περιβλέψας πάντας αὐτούς, εἶπε πρὸς τὸν ἄνθρωπον· Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου. Ὁ δὲ ἔκαμεν οὕτω, καὶ ἀποκατεστάθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὑγιής ὡς ἡ ἄλλη.
11. Αὐτοὶ δὲ ἐπλήσθησαν μανίας καὶ συνωμίλουν πρὸς ἀλλήλους τί νὰ κάμωσιν εἰς τὸν Ἰησοῦν.
12. Ἐν ἐκείναις δὲ ταῖς ἡμέραις ἐξῆλθεν εἰς τὸ ὄρος νὰ προσευχηθῇ, καὶ διενυκτέρευεν ἐν τῇ προσευχῇ τοῦ Θεοῦ.
13. Καὶ ὅτε ἔγεινεν ἡμέρα, ἔκραξε τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ καὶ ἐξέλεξεν ἐξ αὐτῶν δώδεκα, τοὺς ὁποίους καὶ νόμασεν ἀποστόλους,
14. τὸν Σίμωνα, τὸν ὁποῖον καὶ νόμασε Πέτρον, καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, Φίλιππον καὶ Βαρθολομαῖον,
15. Ματθαῖον καὶ Θωμᾶν, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἀλφαίου καὶ Σίμωνα τὸν καλούμενον Ζηλωτήν,
16. Ἰούδαν τὸν ἀδελφὸν Ἰακώβου, καὶ Ἰούδαν τὸν Ἰσκαριώτην, ὅστις καὶ ἔγεινε προδότης,
17. καὶ καταβὰς μετ᾿ αὐτῶν ἐστάθη ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, καὶ παρῆσαν ὄχλος μαθητῶν αὐτοῦ καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλήμ καὶ τῆς παραλίας Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἵτινες ἦλθον διὰ νὰ ἀκούσωσιν αὐτὸν καὶ νὰ ἰατρευθῶσιν ἀπὸ τῶν νόσων αὑτῶν,
18. καὶ οἱ ἐνοχλούμενοι ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, καὶ ἐθεραπεύοντο.
19. Καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει νὰ ἐγγίζῃ αὐτόν, διότι δύναμις ἐξήρχετο παρ᾿ αὐτοῦ καὶ ἰάτρευε πάντας.
20. Καὶ αὐτὸς σηκώσας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ εἰς τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ, ἔλεγε· Μακάριοι σεῖς οἱ πτωχοί, διότι ὑμετέρα εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
21. Μακάριοι οἱ πεινῶντες τώρα, διότι θέλετε χορτασθῆ. Μακάριοι οἱ κλαίοντες τώρα, διότι θέλετε γελάσει.
22. Μακάριοι εἶσθε, ὅταν σᾶς μισήσωσιν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν σᾶς ἀφορίσωσι καὶ ὀνειδίσωσι καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομά σας ὡς κακὸν ἕνεκεν τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἄνθρώπου.
23. Χαίρετε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· διότι ἰδού, ὁ μισθὸς σας εἶναι πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ· ἐπειδή οὕτως ἔπραττον εἰς τοὺς προφήτας οἱ πατέρες αὐτῶν.
24. Πλήν οὐαὶ εἰς ἐσᾶς τοὺς πλουσίους, διότι ἀπηλαύσατε τὴν παρηγορίαν σας.
25. Οὐαὶ εἰς ἐσᾶς, οἱ κεχορτασμένοι, διότι θέλετε πεινάσει. Οὐαὶ εἰς ἐσᾶς, οἱ γελῶντες τώρα, διότι θέλετε πενθήσει καὶ κλαύσει.
26. Οὐαὶ εἰς ἐσᾶς, ὅταν πάντες οἱ ἄνθρωποι σᾶς εὐφημήσωσι· διότι οὕτως ἔπραττον εἰς τοὺς ψευδοπροφήτας οἱ πατέρες αὐτῶν.