Αγία Γραφή Σχέδιο ανάγνωση
Μάρτιος 30


Λευϊτικόν 26:1-46
1. Δὲν θέλετε κάμει εἰς ἐαυτοὺς εἴδωλα οὐδὲ γλυπτά, οὐδὲ θέλετε ἀνεγείρει ἄγαλμα εἰς ἑαυτούς, οὐδὲ θέλετε στήσει λίθον εἰκονόγλυπτον ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, διὰ νὰ προσκυνῆτε αὐτόν· διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
2. Τὰ σάββατά μου θέλετε φυλάττει καὶ τὸ ἁγιαστήριόν μου θέλετε σέβεσθαι. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
3. Ἐὰν περιπατῆτε εἰς τὰ προστάγματά μου καὶ φυλάττητε τὰς ἐντολὰς μου καὶ ἐκτελῆτε αὐτάς,
4. τότε θέλω δώσει τὰς βροχὰς σας εἰς τοὺς καιροὺς αὐτῶν, καὶ ἡ γῆ θέλει δώσει τὰ γεννήματα αὐτῆς, καὶ τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ θέλουσι δώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν.
5. Καὶ τὸ ἁλώνισμά σας θέλει σᾶς φθάσει μέχρι τοῦ τρυγητοῦ, καὶ ὁ τρυγητὸς θέλει φθάσει μέχρι τοῦ σπορητοῦ· καὶ θέλετε τρώγει τὸν ἄρτον σας εἰς χορτασμόν· καὶ θέλετε κατοικεῖ ἀσφαλῶς ἐν τῇ γῇ ὑμῶν.
6. Καὶ θέλω δώσει εἰρήνην εἰς τὴν γῆν, καὶ θέλετε πλαγιάζει καὶ οὐδεὶς θέλει σᾶς φοβίζει καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὰ πονηρὰ θηρία ἀπὸ τῆς γῆς καὶ μάχαιρα δὲν θέλει περάσει διὰ μέσου τῆς γῆς σας.
7. Καὶ θέλετε διώξει τοὺς ἐχθροὺς σας καὶ θέλουσι πέσει ἔμπροσθέν σας ἐν μαχαίρᾳ·
8. καὶ πέντε ἀπὸ σᾶς θέλουσι διώξει ἑκατόν, καὶ ἑκατὸν ἀπὸ σᾶς θέλουσι διώξει μυρίους· καὶ οἱ ἐχθροὶ σας θέλουσι πέσει ἔμπροσθέν σας ἐν μαχαίρᾳ.
9. Καὶ θέλω ἐπιβλέψει εἰς ἐσᾶς καὶ θέλω σᾶς αὐξήσει καὶ θέλω σᾶς πληθύνει καὶ θέλω στερεώσει τὴν διαθήκην μου μὲ σᾶς.
10. Καὶ θέλετε φάγει παλαιὰ παλαιῶν, καὶ θέλετε ἐκβάλει τὰ παλαιὰ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν νέων.
11. Καὶ θέλω στήσει τὴν σκηνήν μου μεταξὺ σας· καὶ ἡ ψυχή μου δὲν θέλει σᾶς βδελυχθῆ·
12. καὶ θέλω περιπατεῖ μεταξὺ σας καὶ θέλω εἶσθαι Θεὸς σας καὶ σεῖς θέλετε εἶσθαι λαὸς μου.
13. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας, ὅστις σᾶς ἐξήγαγον ἐκ τῆς γῆς τῶν Αἰγυπτίων, ἐκ τῆς δουλείας αὐτῶν· καὶ συνέτριψα τοὺς δεσμοὺς τοῦ ζυγοῦ σας καὶ σᾶς ἔκαμα νὰ περιπατῆτε ὄρθιοι.
14. Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν μοῦ ὑπακούσητε καὶ δὲν ἐκτελῆτε πάσας ταύτας τὰς ἐντολὰς μου,
15. καὶ ἐὰν καταφρονήσητε τὰ προστάγματά μου ἤ ἐὰν ἡ ψυχή σας ἀποστραφῇ τὰς κρίσεις μου, ὥστε νὰ μή ἐκτελῆτε πάσας τὰς ἐντολὰς μου, ὥστε νὰ ἐξουδενώσητε τὴν διαθήκην μου,
16. καὶ ἐγὼ θέλω κάμει τοῦτο εἰς ἐσᾶς· θέλω βάλει ἐφ᾿ ὑμᾶς τρόμον, μαρασμόν, καὶ καύσωνα, τὰ ὁποῖα θέλουσι φθείρει τοὺς ὀφθαλμοὺς σας καὶ θέλουσι κατατήκει τὴν ψυχήν· καὶ θέλετε σπείρει τὸν σπόρον σας εἰς μάτην, διότι οἱ ἐχθροὶ σας θέλουσι τρώγει αὐτόν.
17. Καὶ θέλω στήσει τὸ πρόσωπόν μου ἐναντίον σας, καὶ θέλετε φονευθῆ ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σας· καὶ ἐκεῖνοι, οἵτινες σᾶς μισοῦσι, θέλουσι σᾶς ἐξουσιάσει καὶ θέλετε φεύγει, οὐδενὸς διώκοντος ὑμᾶς.
18. Καὶ ἐὰν μέχρι τούτου δὲν μοῦ ὑπακούσητε, θέλω ἐπιβάλει εἰς ἐσᾶς ἑπταπλάσιον τιμωρίαν διὰ τὰς ἁμαρτίας σας.
19. Καὶ θέλω συντρίψει τὴν ὑπερηφανίαν τῆς δυνάμεώς σας· καὶ θέλω κάμει τὸν οὐρανὸν σας ὡς σίδηρον καὶ τὴν γῆν σας ὡς χαλκόν·
20. καὶ ἡ δύναμίς σας θέλει ἀναλωθῆ εἰς μάτην· διότι ἡ γῆ σας δὲν θέλει δίδει τὰ γεννήματα αὐτῆς καὶ τὰ δένδρα τῆς γῆς δὲν θέλουσι δίδει τὸν καρπὸν αὐτῶν.
21. Καὶ ἐὰν πορεύησθε ἐναντίοι εἰς ἐμὲ καὶ δὲν θέλητε νὰ μοῦ ὑπακούσητε, θέλω προσθέσει εἰς ἐσᾶς ἑπταπλασίους πληγὰς κατὰ τὰς ἁμαρτίας σας.
22. Καὶ θέλω ἀποστείλει ἐναντίον σας τὰ θηρία τὰ ἄγρια, τὰ ὁποῖα θέλουσι καταφάγει τὰ τέκνα σας καὶ ἐξολοθρεύσει τὰ κτήνη σας καὶ θέλουσι σᾶς κάμει ὀλιγοστούς· καὶ θέλουσιν ἐρημωθῆ αἱ ὁδοὶ σας.
23. Καὶ ἐὰν ἐκ τούτων δὲν διορθωθῆτε ἐπιστρέφοντες εἰς ἐμέ, ἀλλὰ πορεύησθε ἐναντίοι εἰς ἐμέ,
24. τότε θέλω πορευθῆ καὶ ἐγὼ ἐναντίος εἰς ἐσᾶς, καὶ θέλω σᾶς παιδεύσει καὶ ἐγὼ ἑπταπλασίως διὰ τὰς ἁμαρτίας σας.
25. Καὶ θέλω φέρει ἐφ᾿ ὑμᾶς μάχαιραν, ἥτις θέλει κάμει τὴν ἐκδίκησιν τῆς διαθήκης μου· καὶ ὅταν καταφύγητε εἰς τὰς πόλεις σας, θέλω στείλει θανατικὸν ἐν μέσῳ ὑμῶν· καὶ θέλετε παραδοθῆ εἰς τὰς χεῖρας τοῦ ἐχθροῦ.
26. Καὶ ὅταν κατασυντρίψω τὸ στήριγμα τοῦ ἄρτου σας, δέκα γυναῖκες θέλουσι ψήνει τοὺς ἄρτους σας ἐν ἑνὶ κλιβάνῳ, καὶ οἱ ἄρτοι σας θέλουσιν ἀποδοθῆ εἰς ἐσᾶς μὲ ζύγιον· καὶ θέλετε τρώγει καὶ δὲν θέλετε χορταίνει.
27. Ἐὰν δὲ καὶ διὰ τούτων δὲν μοῦ ὑπακούσητε, ἀλλὰ πορεύησθε ἐναντίοι εἰς ἐμέ,
28. τότε ἐγὼ θέλω πορευθῆ ἐναντίος εἰς ἐσᾶς μετὰ θυμοῦ καὶ θέλω σᾶς παιδεύσει καὶ ἐγὼ ἑπταπλασίως διὰ τὰς ἁμαρτίας σας.
29. Καὶ θέλετε φάγει τὰς σάρκας τῶν υἱῶν σας καὶ τὰς σάρκας τῶν θυγατέρων σας θέλετε φάγει.
30. Καὶ θέλω κατεδαφίσει τοὺς ὑψηλοὺς τόπους σας καὶ θέλω καταστρέψει τὰ εἴδωλά σας καὶ θέλω ῥίψει τὰ πτώματά σας ἐπὶ τὰ πτώματα τῶν βδελυρῶν εἰδώλων σας· καὶ θέλει σᾶς βδελυχθῆ ἡ ψυχή μου.
31. Καὶ θέλω καταστήσει τὰς πόλεις σας ἐρήμους καὶ θέλω ἐξερημώσει τὰ ἁγιαστήριά σας καὶ δὲν θέλω ὀσφρανθῆ τὴν ὀσμήν τῶν εὐωδιῶν σας·
32. καὶ θέλω ἐξερημώσει ἐγὼ τὴν γῆν σας· καὶ θέλουσι θαυμάσει εἰς τοῦτο οἱ ἐχθροὶ σας, οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ.
33. Καὶ θέλω σᾶς διασπείρει μεταξὺ τῶν ἐθνῶν· καὶ θέλω σύρει ὀπίσω σας μάχαιραν· καὶ ἡ γῆ σας θέλει μένει ἔρημος καὶ αἱ πόλεις σας θέλουσιν εἶσθαι ἔρημοι.
34. Τότε ἡ γῆ θέλει ἀπολαύσει τὰ σάββατα αὐτῆς καθ᾿ ὅλον τὸν καιρὸν ὅσον αὐτή μείνῃ ἔρημος καὶ σεῖς ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν σας· τότε θέλει ἀναπαυθῆ ἡ γῆ καὶ θέλει ἀπολαύσει τὰ σάββατα αὐτῆς.
35. Καθ᾿ ὅλον τὸν καιρὸν τῆς ἐρημώσεως αὐτῆς θέλει ἀναπαύεσθαι διότι δὲν ἀνεπαύετο εἰς τὰ σάββατά σας, ὅτε κατῳκεῖτε ἐπ᾿ αὐτῆς.
36. Ἐπὶ δὲ τοὺς ἐναπολειφθέντας ἀπὸ σᾶς θέλω ἐπιφέρει δειλίαν εἰς τὴν καρδίαν αὐτῶν ἐν τοῖς τόποις τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· καὶ ἦχος φύλλου σειομένου θέλει διώκει αὐτούς· καὶ θέλουσι φεύγει, ὡς φεύγοντες ἀπὸ μαχαίρας καὶ θέλουσι πίπτει, οὐδενὸς διώκοντος.
37. Καὶ θέλουσι πίπτει ὁ εἷς ἐπὶ τὸν ἄλλον ὡς ἔμπροσθεν μαχαίρας, οὐδενὸς διώκοντος· καὶ δὲν θέλετε δυνηθῆ νὰ σταθῆτε ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σας.
38. Καὶ θέλετε ἀπολεσθῆ μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, καὶ ἡ γῆ τῶν ἐχθρῶν σας θέλει σᾶς καταφάγει.
39. Καὶ οἱ ἐναπολειφθέντες ἀπὸ σᾶς θέλουσι φθείρεσθαι διὰ τὰς ἀνομίας αὑτῶν ἐν τοῖς τόποις τῶν ἐχθρῶν σας· καὶ ὅτι διὰ τὰς ἀνομίας τῶν πατέρων αὑτῶν θέλουσι φθείρεσθαι μετ᾿ αὐτῶν.
40. Ἐὰν δὲ ὁμολογήσωσι τὴν ἀνομίαν αὑτῶν καὶ τὴν ἀνομίαν τῶν πατέρων αὑτῶν διὰ τὴν παράβασιν αὑτῶν, τὴν ὁποίαν παρέβησαν ἐναντίον μου, καὶ διότι ἐπορεύθησαν ἔτι ἐναντίοι εἰς ἐμέ,
41. καὶ ἐγὼ ἐπορεύθην ἐναντίος εἰς αὐτούς, καὶ ἔφερα αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· ἐὰν τότε ταπεινωθῇ ἡ καρδία αὐτῶν ἡ ἀπερίτμητος καὶ δεχθῶσι τότε τὴν τιμωρίαν τῆς ἀνομίας αὑτῶν,
42. τότε θέλω ἐνθυμηθῆ τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς τὸν Ἰακώβ, καὶ τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς τὸν Ἰσαάκ, καὶ τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς τὸν Ἀβραὰμ θέλω ἐνθυμηθῆ· καὶ τὴν γῆν θέλω ἐνθυμηθῆ.
43. Καὶ ἡ γῆ θέλει μείνει παρῃτημένη ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ θέλει ἀπολαύσει τὰ σάββατα αὑτῆς, μένουσα ἔρημος αὐτῶν· καὶ αὐτοὶ θέλουσι δεχθῆ τὴν τιμωρίαν τῆς ἀνομίας αὑτῶν· διότι κατεφρόνησαν τὰς κρίσεις μου καὶ διότι ἡ ψυχή αὐτῶν ἀπεστράφη τὰ προστάγματά μου.
44. Ἀλλὰ καὶ οὕτως ἐνῷ εὑρίσκονται ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὑτῶν, δὲν θέλω ἀπορρίψει αὐτούς, οὐδὲ θέλω βδελυχθῆ αὐτούς, ὥστε νὰ ἐξολοθρεύσω αὐτούς, καὶ νὰ ματαιώσω τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς αὐτούς· διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν·
45. ἀλλὰ θέλω ἐνθυμηθῆ ὑπὲρ αὐτῶν τὴν διαθήκην τῶν πατέρων αὐτῶν, τοὺς ὁποίους ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, διὰ νὰ ἦμαι Θεὸς αὐτῶν. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
46. Ταῦτα εἶναι τὰ προστάγματα καὶ αἱ κρίσεις καὶ οἱ νόμοι, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ὁ Κύριος μεταξὺ ἑαυτοῦ καὶ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐπὶ τοῦ ὄρους Σινὰ διὰ χειρὸς τοῦ Μωϋσέως.

Λευϊτικόν 27:1-34
1. Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2. Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ὅταν τις κάμῃ ἐπίσημον εὐχήν, σὺ θέλεις κάμνει τὴν ἐκτίμησιν τῶν ψυχῶν πρὸς τὸν Κύριον.
3. Καὶ ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τοῦ μὲν ἀρσενικοῦ, ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν μέχρις ἑξήκοντα ἐτῶν, ἡ ἐκτίμησίς σου βεβαίως θέλει εἶσθαι πεντήκοντα σίκλοι ἀργυρίου, κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγιαστηρίου·
4. ἐὰν δὲ ἦναι θηλυκόν, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τριάκοντα σίκλοι.
5. Ἐὰν δὲ ἦναι ἀπὸ πέντε ἐτῶν μέχρις εἴκοσι, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τοῦ μὲν ἀρσενικοῦ εἴκοσι σίκλοι, τοῦ δὲ θηλυκοῦ δέκα σίκλοι.
6. Ἐὰν δὲ ἦναι ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς μέχρι πέντε ἐτῶν, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τοῦ μὲν ἀρσενικοῦ πέντε σίκλοι ἀργυρίου· τοῦ δὲ θηλυκοῦ ἡ ἐκτίμησίς σου τρεῖς σίκλοι ἀργυρίου.
7. Ἐὰν δὲ ἀπὸ ἑξήκοντα ἐτῶν καὶ ἐπάνω, ἐὰν μὲν ἦναι ἀρσενικόν, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι δεκαπέντε σίκλοι ἐὰν δὲ θηλυκόν, δέκα σίκλοι.
8. Καὶ ἐὰν ἦναι πτωχότερος τῆς ἐκτιμήσεώς σου, θέλει παρασταθῆ ἔμπροσθεν τοῦ ἱερέως, καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει ἐκτιμήσει αὐτόν· κατὰ τὴν δύναμιν ἐκείνου ὅστις ἔκαμε τὴν εὐχήν, ὁ ἱερεὺς θέλει ἐκτιμήσει αὐτόν.
9. Καὶ ἐὰν ἡ εὐχή ἦναι κτῆνος, ἐκ τῶν ὅσα προσφέρονται δῶρον πρὸς τὸν Κύριον, πᾶν ὅ, τι δίδει τις ἐκ τούτων εἰς τὸν Κύριον θέλει εἶσθαι ἅγιον.
10. Δὲν θέλει ἀλλάξει αὐτὸ, οὐδὲ θέλει ἀντικαταστήσει καλὸν ἀντὶ κακοῦ, ἤ κακὸν ἀντὶ καλοῦ· ἐὰν δὲ ποτε ἀνταλλάξῃ κτῆνος ἀντὶ κτήνους, τότε καὶ αὐτὸ καὶ τὸ ἀντάλλαγμα αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ἅγια.
11. Ἐὰν δὲ ἦναί τι κτῆνος ἀκάθαρτον, ἐκ τῶν ὅσα δὲν προσφέρονται δῶρον πρὸς τὸν Κύριον, τότε θέλει παραστήσει τὸ κτῆνος ἔμπροσθεν τοῦ ἱερέως·
12. καὶ θέλει ἐκτιμήσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς, εἴτε καλὸν εἶναι εἴτε κακόν· κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου, ὦ ἱερεῦ, οὕτω θέλει εἶσθαι.
13. Καὶ ἐὰν τις θελήσῃ νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτό, τότε θέλει προσθέσει τὸ πέμπτον αὐτοῦ εἰς τὴν ἐκτίμησίν σου.
14. Καὶ ὅταν τις ἀφιερώσῃ τὴν οἰκίαν αὑτοῦ ἀφιέρωμα εἰς τὸν Κύριον, τότε ὁ ἱερεὺς θέλει ἐκτιμήσει αὐτήν, εἴτε καλή εἶναι εἴτε κακή· καθὼς ἐκτιμήσῃ αὐτήν ὁ ἱερεύς, οὕτω θέλει εἶσθαι.
15. Καὶ ἐὰν ὁ ἀφιερώσας αὐτήν θελήσῃ νὰ ἐξαγοράσῃ τὴν οἰκίαν αὑτοῦ, θέλει προσθέσει τὸ πέμπτον τοῦ ἀργυρίου τῆς ἐκτιμήσεώς σου εἰς αὐτήν καὶ θέλει εἶσθαι αὐτοῦ.
16. Καὶ ἐὰν τις ἀφιερώσῃ εἰς τὸν Κύριον μέρος τοῦ ἀγροῦ τῆς ἰδιοκτησίας αὑτοῦ, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι κατὰ τὸν σπόρον αὐτοῦ· ἕν χομὸρ σπόρου κριθῆς θέλει ἐκτιμηθῆ ἀντὶ πεντήκοντα σίκλων ἀργυρίου.
17. Ἐὰν ἀπὸ τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως ἀφιερώσῃ τὸν ἀγρὸν αὑτοῦ, κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου θέλει εἶσθαι.
18. Ἀλλ᾿ ἐὰν μετὰ τὴν ἄφεσιν ἀφιερώσῃ τὸν ἀγρὸν αὑτοῦ, ὁ ἱερεὺς θέλει λογαριάσει εἰς αὐτὸν τὸ ἀργύριον κατὰ τὰ ἐπίλοιπα ἔτη μέχρι τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως, καὶ θέλει ἀφαιρεθῆ ἀπὸ τῆς ἐκτιμήσεώς σου.
19. Ἐὰν δὲ ποτε ὁ ἀφιερώσας τὸν ἀγρὸν θελήσῃ νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτόν, θέλει προσθέσει εἰς αὐτὸν τὸ πέμπτον τοῦ ἀργυρίου τῆς ἐκτιμήσεώς σου, καὶ θέλει εἶσθαι αὐτοῦ.
20. Καὶ ἐὰν δὲν ἐξαγοράσῃ τὸν ἀγρὸν ἤ ἐὰν ἐπώλησε τὸν ἀγρὸν εἰς ἄλλον τινά, δὲν θέλει ἐξαγοράζεσθαι πλέον.
21. Ἀλλ᾿ ὅταν ὁ ἀγρὸς παρέλθῃ τὴν ἄφεσιν, θέλει εἶσθαι ἅγιος εἰς τὸν Κύριον, ὡς ἀγρὸς καθιερωμένος· ἡ κυριότης αὐτοῦ θέλει εἶσθαι τοῦ ἱερέως.
22. Ἐὰν δὲ ἀφιερώσῃ τις εἰς τὸν Κύριον ἀγρὸν τὸν ὁποῖον ἠγόρασεν, ὅστις δὲν εἶναι ἐκ τῶν ἀγρῶν τῆς ἰδιοκτησίας αὐτοῦ·
23. ὁ ἱερεὺς θέλει λογαριάσει εἰς αὐτὸν τὴν ἀξίαν τῆς ἐκτιμήσεώς σου μέχρι τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως· καὶ θέλει δώσει τὴν ἐκτίμησίν σου τὴν ἡμέραν ἐκείνην· εἶναι ἅγιον εἰς τὸν Κύριον.
24. Εἰς τὸ ἔτος τῆς ἀφέσεως ὁ ἀγρὸς θέλει ἀποδοθῆ εἰς ἐκεῖνον, ἀπὸ τοῦ ὁποίου ἠγοράσθη, εἰς τὸν ἔχοντα τὴν κυριότητα τῆς γῆς.
25. Καὶ πᾶσαι αἱ ἐκτιμήσεις σου θέλουσιν εἶσθαι κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγιαστηρίου· εἴκοσι γερὰ θέλει εἶσθαι ὁ σίκλος.
26. Πλήν τὸ πρωτότοκον μεταξὺ τῶν κτηνῶν, τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὡς πρωτότοκον εἰς τὸν Κύριον, οὐδεὶς θέλει ἀφιερώσει αὐτὸ· εἴτε μόσχος εἴτε ἀρνίον, τοῦ Κυρίου εἶναι.
27. Καὶ ἐὰν ἦναι ἀπὸ ἀκαθάρτων κτηνῶν, θέλει ἐξαγοράσει αὐτὸ κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου καὶ θέλει προσθέσει τὸ πέμπτον αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτό· ἤ ἐὰν δὲν ἐξαγοράζηται, θέλει πωληθῆ κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου.
28. Οὐδὲν ὅμως καθιέρωμα, τὸ ὁποῖον καθιερώσῃ τις εἰς τὸν Κύριον ἐκ τῶν ὅσα ἔχει, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἕως ἀγροῦ τῆς ἰδιοκτησίας αὐτοῦ, θέλει πωληθῆ οὐδὲ θέλει ἐξαγορασθῆ· πᾶν καθιέρωμα εἶναι ἁγιώτατον εἰς τὸν Κύριον.
29. Οὐδὲν καθιέρωμα καθιερωθὲν παρὰ ἀνθρώπου θέλει ἐξαγορασθῆ· ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ.
30. Καὶ πᾶν δέκατον τῆς γῆς, εἴτε ἐκ τοῦ σπόρου τῆς γῆς εἴτε ἐκ τοῦ καρποῦ τῶν δένδρων, τοῦ Κυρίου εἶναι· εἶναι ἅγιον εἰς τὸν Κύριον.
31. Καὶ ἐὰν ποτε θελήσῃ τις νὰ ἐξαγοράσῃ τὸ δέκατον αὐτοῦ, θέλει προσθέσει εἰς αὐτὸ τὸ πέμπτον αὐτοῦ.
32. Καὶ πᾶν δέκατον βοῶν καὶ προβάτων, παντὸς ζώου διαβαίνοντος ὑποκάτωθεν τῆς ῥάβδου, τὸ δέκατον θέλει εἶσθαι ἅγιον εἰς τὸν Κύριον.
33. Δὲν θέλει διακρίνει εἴτε καλὸν εἶναι εἴτε κακὸν οὐδὲ θέλει ἀλλάξει αὐτὸ· καὶ ἐὰν ποτε ἀλλάξῃ αὐτὸ, καὶ αὐτὸ καὶ τὸ ἀντάλλαγμα αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ἅγια· δὲν θέλει ἐξαγορασθῆ.
34. Αὗται εἶναι αἱ ἐντολαί, τὰς ὁποίας προσέταξε Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν διὰ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐν τῷ ὄρει Σινά.

Ψαλμοί 29:1-6
1. [Ψαλμὸς τοῦ Δαβίδ.] Ἀπόδοτε εἰς τὸν Κύριον, υἱοὶ τῶν δυνατῶν, ἀπόδοτε εἰς τὸν Κύριον δόξαν καὶ κράτος.
2. Ἀπόδοτε εἰς τὸν Κύριον τὴν δόξαν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ· προσκυνήσατε τὸν Κύριον ἐν τῷ μεγαλοπρεπεῖ ἁγιαστηρίῳ αὐτοῦ.
3. Ἡ φωνή τοῦ Κυρίου εἶναι ἐπὶ τῶν ὑδάτων· ὁ Θεὸς τῆς δόξης βροντᾷ· ὁ Κύριος εἶναι ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν.
4. Ἡ φωνή τοῦ Κυρίου εἶναι δυνατή· ἡ φωνή τοῦ Κυρίου εἶναι μεγαλοπρεπής.
5. Ἡ φωνή τοῦ Κυρίου συντρίβει κέδρους· καὶ συντρίβει Κύριος τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου·
6. Καὶ κάμνει αὐτὰς νὰ σκιρτῶσιν ὡς μόσχος τὸν Λίβανον καὶ τὸ Σιριὼν ὡς νέος μονόκερως.

Παροιμίαι 10:22-25
22. Ἡ εὐλογία τοῦ Κυρίου πλουτίζει, καὶ λύπη δὲν θέλει προστεθῆ εἰς αὐτήν.
23. Ὡς γέλως εἶναι εἰς τὸν ἄφρονα νὰ πράττῃ κακόν· ἡ δὲ σοφία εἶναι ἀνδρὸς συνετοῦ.
24. Ὁ φόβος τοῦ ἀσεβοῦς θέλει ἐπέλθει ἐπ᾿ αὐτόν· ἡ ἐπιθυμία δὲ τῶν δικαίων θέλει ἐκπληρωθῆ.
25. Καθὼς παρέρχεται ὁ ἀνεμοστρόβιλος, οὕτως ὁ ἀσεβής δὲν ὑπάρχει· ὁ δὲ δίκαιος θέλει εἶσθαι τεθεμελιωμένος εἰς τὸν αἰῶνα.

Μάρκος 7:1-13
1. Καὶ συνάγονται πρὸς αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καὶ τινες τῶν γραμματέων, ἐλθόντες ἀπὸ Ἱεροσολύμων·
2. καὶ ἰδόντες τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ τρώγοντας ἄρτους μὲ χεῖρας μεμολυσμένας, τουτέστιν ἀνίπτους, ἐμέμφθησαν αὐτούς·
3. διότι οἱ Φαρισαῖοι καὶ πάντες οἱ Ἰουδαῖοι, ἐὰν δὲν νίψωσι μέχρι τοῦ ἀγκῶνος τὰς χεῖρας, δὲν τρώγουσι, κρατοῦντες τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων·
4. καὶ ἐπιστρέψαντες ἀπὸ τῆς ἀγορᾶς, ἐὰν δὲν νιφθῶσι, δὲν τρώγουσιν· εἶναι καὶ ἄλλα πολλά, τὰ ὁποῖα παρέλαβον νὰ φυλάττωσι, πλύματα ποτηρίων καὶ ξεστῶν καὶ σκευῶν χαλκίνων καὶ κλινῶν·
5. ἔπειτα ἐρωτῶσιν αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς· Διατί οἱ μαθηταὶ σου δὲν περιπατοῦσι κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων, ἀλλὰ μὲ χεῖρας ἀνίπτους τρώγουσι τὸν ἄρτον;
6. Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε πρὸς αὐτούς· ὅτι καλῶς προεφήτευσεν ὁ Ἡσαΐας περὶ ὑμῶν τῶν ὑποκριτῶν, ὡς εἶναι γεγραμμένον· Οὗτος ὁ λαὸς διὰ τῶν χειλέων μὲ τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν μακρὰν ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ.
7. Εἰς μάτην δὲ μὲ σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.
8. Διότι ἀφήσαντες τὴν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ, κρατεῖτε τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, πλύματα ξεστῶν καὶ ποτηρίων, καὶ ἄλλα παρόμοια τοιαῦτα πολλὰ κάμνετε.
9. Καὶ ἔλεγε πρὸς αὐτούς· Καλῶς ἀθετεῖτε τὴν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ φυλάττητε τὴν παράδοσίν σας.
10. Διότι ὁ Μωϋσῆς εἶπε· Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. καί· Ὁ κακολογῶν πατέρα ἤ μητέρα ἐξάπαντος νὰ θανατόνηται·
11. σεῖς ὅμως λέγετε· Ἐὰν ἄνθρωπος εἴπῃ πρὸς τὸν πατέρα ἤ πρὸς τὴν μητέρα, Κορβᾶν, τουτέστι δῶρον, εἶναι ὅ, τι ἤθελες φεληθῆ ἐξ ἐμοῦ, ἀρκεῖ,
12. καὶ δὲν ἀφίνετε πλέον αὐτὸν νὰ κάμῃ οὐδὲν εἰς τὸν πατέρα αὑτοῦ ἤ εἰς τὴν μητέρα αὑτοῦ,
13. ἀκυροῦντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ χάριν τῆς παραδόσεώς σας, τὴν ὁποίαν παρεδώκατε· καὶ κάμνετε παρόμοια τοιαῦτα πολλά.