Αγία Γραφή Σχέδιο ανάγνωση
Μάιος 28


1 Βασιλειῶν 4:1-21
1. Καὶ ἔγεινε λόγος τοῦ Σαμουήλ πρὸς πάντα τὸν Ἰσραήλ. Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰσραήλ ἐναντίον τῶν Φιλισταίων εἰς μάχην, καὶ ἐστρατοπέδευσαν πλησίον τοῦ Ἔβεν-ἔζερ· οἱ δὲ Φιλισταῖοι ἐστρατοπέδευσαν ἐν Ἀφέκ.
2. Καὶ παρετάχθησαν οἱ Φιλισταῖοι ἐναντίον τοῦ Ἰσραήλ· καὶ ὅτε ἐξηπλώθη ἡ μάχη, ἐκτυπήθη ὁ Ἰσραήλ ἔμπροσθεν τῶν Φιλισταίων· καὶ ἐφονεύθησαν ἐν τῷ πεδίῳ κατὰ τὴν συμπλοκήν ἕως τέσσαρες χιλιάδες ἀνδρῶν.
3. Ὅτε δὲ ἦλθεν ὁ λαὸς εἰς τὸ στρατόπεδον, εἶπον οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ, Διὰ τί ὁ Κύριος ἐπάταξεν ἡμᾶς σήμερον ἔμπροσθεν τῶν Φιλισταίων; ἄς λάβωμεν πρὸς ἑαυτοὺς ἀπὸ Σηλὼ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου, καὶ ἐλθοῦσα ἐν μέσῳ ἡμῶν θέλει σώσει ἡμᾶς ἐκ τῆς χειρὸς τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν.
4. Καὶ ἀπέστειλεν ὁ λαὸς εἰς Σηλώ, καὶ ἐσήκωσαν ἐκεῖθεν τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων, τοῦ καθημένου ἐπὶ τῶν χερουβείμ· καὶ ἀμφότεροι οἱ υἱοὶ τοῦ Ἠλεί, Ὀφνεὶ καὶ Φινεές, ἦσαν ἐκεῖ μετὰ τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης τοῦ Θεοῦ.
5. Καὶ ὅτε ἦλθεν ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου εἰς τὸ στρατόπεδον, πᾶς ὁ Ἰσραήλ ἠλάλαξε μετὰ φωνῆς μεγάλης, ὥστε ἀντήχησεν ἡ γῆ.
6. Καὶ ἀκούσαντες οἱ Φιλισταῖοι τὴν φωνήν τοῦ ἀλαλαγμοῦ, εἶπον, Τί σημαίνει ἡ φωνή τοῦ μεγάλου τούτου ἀλαλαγμοῦ ἐν τῷ στρατοπέδῳ τῶν Ἑβραίων; Καὶ ἔμαθον ὅτι ἡ κιβωτὸς τοῦ Κυρίου ἦλθεν εἰς τὸ στρατόπεδον.
7. Καὶ ἐφοβήθησαν οἱ Φιλισταῖοι, λέγοντες, Ὁ Θεὸς ἦλθεν εἰς τὸ στρατόπεδον. Καὶ εἶπον, Οὐαὶ εἰς ἡμᾶς. Διότι δὲν ἐστάθη τοιοῦτον πρᾶγμα χθὲς καὶ προχθές·
8. οὐαὶ εἰς ἡμᾶς. Τίς θέλει σώσει ἡμᾶς ἐκ τῆς χειρὸς τῶν θεῶν τούτων τῶν ἰσχυρῶν; οὗτοι εἶναι οἱ θεοί, οἱ πατάξαντες τοὺς Αἰγυπτίους ἐν πάσῃ πληγῇ ἐν τῇ ἐρήμῳ·
9. ἐνδυναμώθητε, Φιλισταῖοι, καὶ στάθητε ὡς ἄνδρες, διὰ νὰ μή γείνητε δοῦλοι εἰς τοὺς Ἑβραίους, καθὼς αὐτοὶ ἐστάθησαν δοῦλοι εἰς ἐσᾶς· στάθητε ὡς ἄνδρες, καὶ πολεμήσατε αὐτούς.
10. Τότε οἱ Φιλισταῖοι ἐπολέμησαν· καὶ ἐκτυπήθη ὁ Ἰσραήλ, καὶ ἔφυγεν ἕκαστος εἰς τὴν σκηνήν αὑτοῦ· καὶ ἔγεινε σφαγή μεγάλη σφόδρα· καὶ ἔπεσον ἐκ τοῦ Ἰσραήλ τριάκοντα χιλιάδες πεζοί.
11. Καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ἐπιάσθη· καὶ ἀμφότεροι οἱ υἱοὶ τοῦ Ἠλεί, Ὀφνεὶ καὶ Φινεές, ἐθανατώθησαν.
12. Καὶ ἔδραμεν ἐκ τῆς μάχης ἄνθρωπός τις ἐκ τοῦ Βενιαμίν, καὶ ἦλθεν εἰς Σηλὼ τὴν αὐτήν ἡμέραν, ἔχων τὰ ἱμάτια αὑτοῦ διεσχισμένα καὶ χῶμα ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὑτοῦ.
13. Καὶ ὅτε ἦλθεν, ἰδού, ὁ Ἠλεὶ ἐκάθητο ἐπὶ τῆς καθέδρας, κατὰ τὸ πλάγιον τῆς ὁδοῦ, σκοπεύων· διότι ἡ καρδία αὐτοῦ ἔτρεμε περὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ. Καὶ ὅτε ὁ ἄνθρωπος ἐλθὼν εἰς τὴν πόλιν ἀνήγγειλε ταῦτα, ἀνεβόησε πᾶσα ἡ πόλις.
14. Καὶ ἀκούσας ὁ Ἠλεὶ τὴν φωνήν τῆς βοῆς, εἶπε, Τί σημαίνει ἡ φωνή τῆς βοῆς ταύτης; Καὶ ὁ ἄνθρωπος ἦλθε σπεύδων καὶ ἀνήγγειλε πρὸς τὸν Ἠλεί.
15. Ἦτο δὲ ὁ Ἠλεὶ ἐνενήκοντα ὀκτὼ ἐτῶν· καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἦσαν ἠμαυρωμένοι, ὥστε δὲν ἠδύνατο νὰ βλέπῃ.
16. Καὶ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος πρὸς τὸν Ἠλεί, Ἐγώ εἶμαι ὁ ἐλθὼν ἐκ τῆς μάχης, καὶ ἔφυγον ἐγὼ ἐκ τῆς μάχης σήμερον. Καὶ εἶπε, Τί ἔγεινε, τέκνον μου;
17. Καὶ ἀπεκρίθη ὁ μηνυτής καὶ εἶπεν, Ἔφυγεν ὁ Ἰσραήλ ἔμπροσθεν τῶν Φιλισταίων, καὶ ἔτι μεγάλη σφαγή ἔγεινεν εἰς τὸν λαόν· καὶ προσέτι ἀμφότεροι οἱ υἱοὶ σου, Ὀφνεὶ καὶ Φινεές, ἀπέθανον· καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ἐπιάσθη.
18. Καὶ καθὼς ἀνέφερε περὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἠλεὶ ἔπεσεν ἐκ τῆς καθέδρας εἰς τὰ ὀπίσθια πρὸς τὸ πλάγιον τῆς πύλης, καὶ συνετρίβη ὁ τράχηλος αὐτοῦ, καὶ ἀπέθανε· διότι ἦτο γέρων ὁ ἄνθρωπος καὶ βαρύς. Ἔκρινε δὲ αὐτὸς τὸν Ἰσραήλ τεσσαράκοντα ἔτη.
19. Καὶ ἡ νύμφη αὐτοῦ, ἡ γυνή τοῦ Φινεές, οσα ἔγκυος, ἑτοίμη νὰ γεννήσῃ, ὡς ἤκουσε τὴν ἀγγελίαν, ὅτι ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ἐπιάσθη καὶ ὅτι ὁ πενθερὸς αὐτῆς καὶ ὁ ἀνήρ αὐτῆς ἀπέθανον, ἐκυρτώθη καὶ ἐγέννησε· διότι ἦλθον εἰς αὐτήν οἱ πόνοι.
20. Καὶ καθ᾿ ὅν καιρὸν ἀπέθνησκεν, αἱ γυναῖκες αἱ παριστάμεναι εἶπον πρὸς αὐτήν, Μή φοβοῦ· διότι ἐγέννησας υἱόν. Ἐκείνη ὅμως δὲν ἀπεκρίθη οὐδὲ ἔβαλεν αὐτὸ εἰς τὴν καρδίαν αὑτῆς.
21. Καὶ ἐκάλεσε τὸ παιδίον Ἰχαβώδ, λέγουσα, Ἡ δόξα ἔφυγεν ἐκ τοῦ Ἰσραήλ· διότι ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ἐπιάσθη, καὶ διότι ὁ πενθερὸς αὐτῆς καὶ ὁ ἀνήρ αὐτῆς ἀπέθανον.

1 Βασιλειῶν 5:1-12
1. Οἱ δὲ Φιλισταῖοι ἔλαβον τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ καὶ ἔφεραν αὐτήν ἀπὸ Ἔβεν-ἔζερ εἰς Ἄζωτον.
2. Καὶ ἔλαβον οἱ Φιλισταῖοι τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ καὶ ἔφεραν αὐτήν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Δαγών, καὶ ἔθεσαν αὐτήν πλησίον τοῦ Δαγών.
3. Καὶ ὅτε οἱ Ἀζώτιοι ἐσηκώθησαν ἐνωρὶς τὴν ἐπαύριον, ἰδού, ὁ Δαγὼν πεσμένος κατὰ πρόσωπον αὑτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς ἐνώπιον τῆς κιβωτοῦ τοῦ Κυρίου. Καὶ λαβόντες τὸν Δαγών, κατέστησαν αὐτὸν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
4. Καὶ τὴν ἐπαύριον ὅτε ἐσηκώθησαν ἐνωρίς τὸ πρωΐ, ἰδού, ὁ Δαγὼν πεσμένος κατὰ πρόσωπον αὑτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς ἐνώπιον τῆς κιβωτοῦ τοῦ Κυρίου· καὶ ἡ κεφαλή τοῦ Δαγὼν καὶ αἱ δύο παλάμαι τῶν χειρῶν αὐτοῦ ἀποκεκομμέναι ἐπὶ τοῦ κατωφλίου· μόνον ὁ κορμὸς τοῦ Δαγὼν ἐναπέμεινεν εἰς αὐτόν.
5. Διὰ τοῦτο ἐν τῇ Ἀζώτῳ οἱ ἱερεῖς τοῦ Δαγών, καὶ πᾶς ὁ εἰσερχόμενος εἰς τὸν οἶκον τοῦ Δαγών, δὲν πατοῦσιν εἰς τὸ κατώφλιον τοῦ Δαγὼν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
6. Καὶ ἐπεβαρύνθη ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου ἐπὶ τοὺς Ἀζωτίους, καὶ ἐξωλόθρευσεν αὐτοὺς καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς μὲ αἱμορροΐδας, τὴν Ἄζωτον καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς.
7. Καὶ ὅτε εἶδον οἱ ἄνδρες τῆς Ἀζώτου ὅτι ἔγεινεν οὕτως, εἶπον, Ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ δὲν θέλει κατοικεῖ μεθ᾿ ἡμῶν· διότι ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἐσκληρύνθη ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὸν Δαγὼν τὸν θεὸν ἡμῶν.
8. Ὅθεν ἀποστείλαντες ἐσύναξαν πρὸς ἑαυτοὺς πάντας τοὺς σατράπας τῶν Φιλισταίων καὶ εἶπον, Τί θέλομεν κάμει εἰς τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ; οἱ δὲ εἶπον, Ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ ἄς μετακομισθῇ εἰς Γάθ. Καὶ μετεκόμισαν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ.
9. Ἀφοῦ δὲ μετεκόμισαν αὐτήν, ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου ἦτο ἐναντίον τῆς πόλεως μὲ ὄλεθρον μέγαν σφόδρα· καὶ ἐπάταξε τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, καὶ ἐξεφύησαν εἰς αὐτοὺς αἱμορροΐδες.
10. Διὰ τοῦτο ἀπέστειλαν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ εἰς Ἀκκαρών. Καὶ ὡς ἦλθεν ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ εἰς Ακκαρών, οἱ Ἀκκαρωνῖται ἐβόησαν, λέγοντες, Ἔφεραν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ εἰς ἡμᾶς, διὰ νὰ θανατώσῃ ἡμᾶς καὶ τὸν λαὸν ἡμῶν.
11. Καὶ ἀποστείλαντες ἐσύναξαν πάντας τοὺς σατράπας τῶν Φιλισταίων καὶ εἶπον, Ἀποπέμψατε τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἄς ἐπιστρέψῃ εἰς τὸν τόπον αὑτῆς, διὰ νὰ μή θανατώσῃ ἡμᾶς καὶ τὸν λαὸν ἡμῶν· διότι ἦτο τρόμος θανάτου ἐφ᾿ ὅλην τὴν πόλιν· ἡ χεὶρ τοῦ Θεοῦ ἦτο ἐκεῖ βαρεῖα σφόρα.
12. Καὶ οἱ ἄνδρες ὅσοι δὲν ἀπέθανον, ἐκτυπήθησαν ἀπὸ αἱμορροΐδας· καὶ ἡ κραυγή τῆς πόλεως ἀνέβη εἰς τὸν οὐρανόν.

Ψαλμοί 54:1-7
1. [Εἰς τὸν πρῶτον μουσικόν, ἐπὶ Νεγινώθ· Μασχίλ τοῦ Δαβίδ, ὅτε ἦλθον οἱ Ζιφαῖοι καὶ εἶπον πρὸς τὸν Σαούλ, Δὲν εἶναι κεκρυμμένος ὁ Δαβὶδ παρ᾿ ἡμῖν;] Θεέ, σῶσόν με ἐν τῷ ὀνόματί σου καὶ ἐν τῇ δυνάμει σου κρῖνον με.
2. Θεέ, ἄκουσον τῆς προσευχῆς μου· ἀκροάσθητι τῶν λόγων τοῦ στόματός μου.
3. Διότι ξένοι ἠγέρθησαν κατ᾿ ἐμοῦ, καὶ καταδυνάσται ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου· δὲν ἔθεσαν τὸν Θεὸν ἐνώπιον αὑτῶν. Διάψαλμα.
4. Ἰδού, ὁ Θεὸς μὲ βοηθεῖ· ὁ Κύριος εἶναι μετὰ τῶν ὑποστηριζόντων τὴν ψυχήν μου.
5. Θέλει στρέψει τὸ κακὸν ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς μου· ἐξολόθρευσον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου.
6. Αὐτοπροαιρέτως θέλω θυσιάσει εἰς σέ· θέλω δοξολογεῖ τὸ ὄνομά σου, Κύριε, διότι εἶναι ἀγαθόν.
7. Διότι ἐκ πάσης στενοχωρίας μὲ ἐλύτρωσε, καὶ ὁ ὀφθαλμὸς μου εἶδε τὴν ἐκδίκησιν ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς μου.

Παροιμίαι 15:12-13
12. Ὁ χλευαστής δὲν ἀγαπᾷ τὸν ἐλέγχοντα αὐτόν, οὐδὲ θέλει ὑπάγει πρὸς τοὺς σοφούς.
13. Καρδία εὐφραινομένη ἱλαρύνει τὸ πρόσωπον· ὑπὸ δὲ τῆς λύπης τῆς καρδίας καταθλίβεται τὸ πνεῦμα.

Λουκά 21:1-19
1. Ἀναβλέψας δὲ εἶδε τοὺς πλουσίους, τοὺς βάλλοντας τὰ δῶρα αὑτῶν εἰς τὸ γαζοφυλάκιον·
2. εἶδε δὲ καὶ χήραν τινὰ πτωχήν, βάλλουσαν ἐκεῖ δύο λεπτά,
3. καὶ εἶπεν· Ἀληθῶς σᾶς λέγω ὅτι ἡ πτωχή αὕτη χήρα ἔβαλε περισσότερον πάντων·
4. διότι ἅπαντες οὗτοι ἐκ τοῦ περισσεύματος αὑτῶν ἔβαλον εἰς τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ, αὕτη ὅμως ἐκ τοῦ ὑστερήματος αὑτῆς ἔβαλεν ὅλην τὴν περιουσίαν ὅσην εἶχε.
5. Καὶ ἐνῷ τινες ἔλεγον περὶ τοῦ ἱεροῦ ὅτι εἶναι ἐστολισμένον μὲ λίθους ὡραίους καὶ ἀφιερώματα, εἶπε·
6. Ταῦτα, τὰ ὁποῖα θεωρεῖτε, θέλουσιν ἐλθεῖ ἡμέραι, εἰς τὰς ὁποίας δὲν θέλει ἀφεθῆ λίθος ἐπὶ λίθον, ὅστις δὲν θέλει κατακρημνισθῆ.
7. Ἠρώτησαν δὲ αὐτόν, λέγοντες· Διδάσκαλε, πότε λοιπὸν θέλουσι γείνει ταῦτα καὶ τί τὸ σημεῖον, ὅταν μέλλωσι ταῦτα νὰ γείνωσιν;
8. Ὁ δὲ εἶπε· Βλέπετε μή πλανηθῆτε· διότι πολλοὶ θέλουσιν ἐλθεῖ ἐν τῷ ὀνόματί μου, λέγοντες ὅτι Ἐγὼ εἶμαι καὶ Ὁ καιρὸς ἐπλησίασε. Μή ὑπάγητε λοιπὸν ὀπίσω αὐτῶν.
9. Ὅταν δὲ ἀκούσητε πολέμους καὶ ἀκαταστασίας, μή φοβηθῆτε· διότι πρέπει ταῦτα νὰ γείνωσι πρῶτον, ἀλλὰ δὲν εἶναι εὐθὺς τὸ τέλος.
10. Τότε ἔλεγε πρὸς αὐτούς· θέλει ἐγερθῆ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν,
11. καὶ θέλουσι γείνει κατὰ τόπους σεισμοὶ μεγάλοι καὶ πεῖναι καὶ λοιμοί, καὶ θέλουσιν εἶσθαι φόβητρα καὶ σημεῖα μεγάλα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ.
12. Πρὸ δὲ τούτων πάντων θέλουσιν ἐπιβάλει ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὑτῶν, καὶ θέλουσι σᾶς καταδιώξει, παραδίδοντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, φερομένους ἔμπροσθεν βασιλέων καὶ ἡγεμόνων ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου·
13. καὶ τοῦτο θέλει ἀποβῆ εἰς ἐσᾶς πρὸς μαρτυρίαν.
14. Βάλετε λοιπὸν εἰς τὰς καρδίας σας νὰ μή προμελετᾶτε τί νὰ ἀπολογηθῆτε·
15. διότι ἐγὼ θέλω σᾶς δώσει στόμα καὶ σοφίαν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν θέλουσι δυνηθῆ νὰ ἀντιλογήσωσιν οὐδὲ νὰ ἀντισταθῶσι πάντες οἱ ἐναντίοι σας.
16. Θέλετε δὲ παραδοθῆ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν καὶ φίλων, καὶ θέλουσι θανατώσει τινὰς ἐξ ὑμῶν,
17. καὶ θέλετε εἶσθαι μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου·
18. πλήν θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς σας δὲν θέλει χαθῆ·
19. διὰ τῆς ὑπομονῆς σας ἀποκτήσατε τὰς ψυχὰς σας.