Bijbel in een jaar
Januari 19


Genesis 1:1-31
1. In het begin schiep God hemel en aarde.
2. Maar de aarde was nog ongeordend en leeg, over de wereldzee heerste duisternis, en Gods Geest zweefde over de wateren.
3. God sprak: “Daar zij licht.” En er was licht.
4. En God zag, dat het licht goed was. Nu scheidde God het licht van de duisternis;
5. het licht noemde Hij dag, en de duisternis noemde Hij nacht. Zo werd het avond en morgen: de eerste dag.
6. God sprak: “Er zij een uitspansel tussen de wateren, om de wateren van elkander te scheiden.” Zo geschiedde.
7. God maakte het uitspansel, en scheidde het water onder het uitspansel van het water daarboven;
8. het uitspansel noemde God hemel. Weer werd het avond en morgen: de tweede dag.
9. God sprak: “Het water onder de hemel moet samenvloeien naar één plaats, zodat het droge te voorschijn komt.” Zo geschiedde.
10. Het droge noemde God aarde, het saamgevloeide water noemde Hij zee. En God zag, dat het goed was.
11. God sprak: “De aarde moet groene planten voortbrengen, zaaddragend gewas en vruchtbomen, die zaadvruchten dragen op aarde, elk naar zijn soort.” Zo geschiedde.
12. De aarde deed groene planten ontspruiten, zaaddragend gewas, en bomen, die zaadvruchten dragen, elk naar zijn soort. En God zag, dat het goed was.
13. Weer werd het avond en morgen: de derde dag.
14. God sprak: “Er moeten lichten komen aan het hemelgewelf, om de dag en de nacht van elkaar te scheiden; zij moeten ook tot tekenen dienen voor vaste tijden, dagen en jaren;
15. en als lichten staan aan het hemelgewelf, om de aarde te verlichten.” Zo geschiedde.
16. God maakte de beide grote lichten: het grootste licht om de dag te beheersen, en het kleinste om heerschappij te voeren over de nacht; bovendien de sterren.
17. God plaatste ze aan het hemelgewelf, om de aarde te verlichten,
18. om te heersen over de dag en de nacht, en om licht en duisternis van elkander te scheiden. En God zag, dat het goed was.
19. Weer werd het avond en morgen: de vierde dag.
20. God sprak: “Laat het water krioelen van levend gewemel, en over de aarde de vogels vliegen langs het hemelgewelf.”
21. Toen schiep God de grote zeegedrochten met al het levend gewemel, waarvan het water krioelt, elk naar zijn soort; en al de verschillende soorten van gevleugelde dieren. En God zag, dat het goed was.
22. Toen zegende God ze, en sprak: “Weest vruchtbaar en vermenigvuldigt u; bevolkt het water der zee, en laat ook de vogels zich op aarde vermeerderen.”
23. Weer werd het avond en morgen: de vijfde dag.
24. God sprak: “Laat de aarde levende wezens voortbrengen van allerlei soort; tamme dieren, kruipende dieren en beesten in het wild, elk naar zijn soort.” Zo geschiedde.
25. God maakte de verschillende soorten van wilde en tamme dieren met al wat over de aarde kruipt. En God zag, dat het goed was.
26. God sprak: “Laat ons den mens maken als ons beeld, op ons gelijkend; hij heerse over de vissen der zee, de vogels in de lucht, de viervoetige dieren, en over heel de aarde met alles, wat er op kruipt.”
27. En God schiep den mens als zijn beeld. Als het beeld van God schiep Hij hem; Man en vrouw schiep Hij hen.
28. Toen zegende God ze, en sprak tot hen: “Weest vruchtbaar en vermenigvuldigt u; bevolkt de aarde en onderwerpt haar; heerst over de vissen der zee, de vogels in de lucht en over alle levende wezens, die zich op de aarde bewegen.”
29. God sprak: “Zie, Ik geef u al het zaaddragend gewas op de hele aarde, met alle bomen, die zaadvruchten dragen; die zullen u tot voedsel dienen.
30. Maar aan alle wilde beesten, aan alle vogels in de lucht, aan al wat beweegt en leeft op de aarde, geef Ik alle groene planten tot voedsel.” Zo geschiedde.
31. En God zag dat alles, wat Hij gemaakt had, zeer goed was. Weer werd het avond en morgen: de zesde dag.

Genesis 2:1-25
1. Zo werden hemel en aarde voltooid met heel hun heir.
2. En toen God op de zevende dag het werk had voltooid, dat Hij gemaakt had, rustte Hij op de zevende dag van al het werk, dat Hij had gedaan.
3. God zegende de zevende dag, en verklaarde die heilig, omdat God toen rustte van al het werk, dat Hij geschapen en tot stand had gebracht.
4. Dit is de scheppingsgeschiedenis van hemel en aarde. Toen Jahweh God aarde en hemel gemaakt had,
5. groeide er op aarde nog geen enkele struik in het wild, en evenmin ontsproot er gras op de velden; want Jahweh God had het nog niet laten regenen op aarde, en er was nog geen mens, om het land te bewerken;
6. maar een damp steeg op uit de aarde, die heel de aardbodem drenkte.
7. Toen vormde Jahweh God den mens uit kleiaarde, en blies levensadem in zijn neus; zo werd de mens een levend wezen.
8. Nu plantte Jahweh God een tuin in Eden, in het oosten, en plaatste daarin den mens, dien Hij gemaakt had.
9. Uit de bodem liet Jahweh God allerlei bomen opschieten, prachtig van vorm en met heerlijke vruchten; en midden in de tuin stond de levensboom, en de boom der kennis van goed en kwaad.
10. In Eden ontsprong een rivier, die de tuin bevloeide, en zich verderop in vier takken splitste.
11. De eerste heet de Pisjon; deze stroomt om het hele land Chawila heen, waar het goud wordt gevonden;
12. het goud van dat land is voortreffelijk; men vindt daar ook balsemhars en robijnen.
13. De tweede stroom heet de Gichon, en deze omspoelt het hele land van Koesj.
14. De derde stroom heet de Tigris, en loopt ten oosten van Assjoer. De vierde is de Eufraat.
15. Daarop plaatste Jahweh God den mens in de tuin van Eden, om die te bewerken en te bewaken.
16. En Jahweh God gaf den mens het volgend gebod: Van alle bomen uit de tuin moogt ge eten;
17. maar van de boom der kennis van goed en kwaad moogt ge niet eten; want wanneer ge daarvan eet, zult ge sterven.
18. En Jahweh God sprak: Het is niet goed voor den mens, dat hij alleen blijft. Ik zal dus een hulp voor hem maken, die hem past.
19. Toen vormde Jahweh God uit de klei alle dieren op het land en alle vogels in de lucht, en voerde ze naar den mens, om te zien, hoe hij ze zou noemen; want zoals de mens elk levend wezen zou noemen, zo zou het heten.
20. De mens gaf dan namen aan alle tamme dieren en aan de vogels in de lucht en aan alle dieren in het wild, maar vond geen hulp, die hem paste.
21. Nu bracht Jahweh God den mens in een diepe slaap; en terwijl hij sliep, nam Hij een van zijn ribben, en zette er vlees voor in de plaats.
22. Dan bouwde Jahweh God een vrouw uit de rib, die Hij uit den mens had genomen, en leidde haar tot den mens.
23. Toen sprak de mens: Deze is eindelijk been van mijn gebeente En vlees van mijn vlees. Mannin zal zij heten, Omdat zij van den man is genomen.
24. Daarom verlaat de man zijn vader en moeder, en hecht zich geheel aan zijn vrouw; en zij worden één vlees.
25. De mens en zijn vrouw waren allebei naakt, maar zij schaamden zich niet voor elkander.

Psalmen 1:1-6
1. Gelukkig de man, Die de raad der goddelozen niet volgt, Niet de weg der zondaars betreedt, Niet neerzit in de kring van de spotters;
2. Maar die zijn vreugde vindt in Jahweh’s wet, En dag en nacht zijn wet overweegt.
3. Hij is als een boom, aan stromend water geplant, Die zijn vrucht geeft op tijd, Waarvan het blad niet verwelkt: Al wat hij doet zal gedijen.
4. De goddelozen zal het heel anders gaan: Als kaf opgejaagd door de wind!
5. Daarom houden de bozen het bij het oordeel niet uit, De zondaars niet in de gemeenschap der vromen.
6. Want Jahweh kent het pad der rechtvaardigen, Maar de weg der goddelozen loopt uit op verderf.

Prediker 1:1-7
1. Spreuken van Salomon, den zoon van David, Den koning van Israël:
2. Ze leren u kennen wijsheid en tucht, Ze geven u begrip voor verstandige woorden;
3. Ze voeden u op tot heilzame tucht, Rechtschapenheid, plichtsbesef en oprechtheid.
4. Aan de onnozelen schenken ze ervaring, Aan jonge mensen doordachte kennis.
5. Als een wijze ze hoort, zal hij zijn inzicht verdiepen, Een verstandig mens zal er ideeën door krijgen;
6. Spreuk en strikvraag zal hij doorzien, De woorden der wijzen en hun problemen.
7. Het ontzag voor Jahweh is de grondslag der wijsheid; Maar ongelovigen lachen om wijsheid en tucht.

Matteüs 1:1-25
1. Geschiedboek van Jesus Christus, zoon van David, zoon van Abraham.
2. Abraham won Isaäk. Isaäk won Jakob. Jakob won Juda en zijn broeders.
3. Juda won Fares en Zara bij Tamar. Fares won Esron. Esron won Aram.
4. Aram won Amminadab. Amminadab won Naässon. Naässon won Salmon.
5. Salmon won Boöz bij Rachab. Boöz won Obed bij Rut. Obed won Jesse. Jesse won koning David.
6. David won Sálomon bij de vrouw van Urias.
7. Sálomon won Róboam. Róboam won Abias. Abias won Asaf.
8. Asaf won Jósafat. Jósafat won Joram. Joram won Ozias.
9. Ozias won Jóatam. Jóatam won Achaz. Achaz won Ezekias.
10. Ezekias won Manasses. Manasses won Amon. Amon won Josias.
11. Josias won Jekonias en zijn broeders omstreeks de tijd der wegvoering naar Babylon.
12. En na de wegvoering naar Babylon won Jekonias Salátiël. Salátiël won Zoróbabel.
13. Zoróbabel won Abióed. Abióed won Eljakim, Eljakim won Azor.
14. Azor won Sadok. Sadok won Achim. Achim won Elióed.
15. Elióed won Eleazar. Eleazar won Matan. Matan won Jakob.
16. Jakob won Josef, den man van Maria, uit wie Jesus geboren is, die Christus genoemd wordt.
17. Tezamen dus zijn er van Abraham tot David veertien geslachten, en van David tot de wegvoering naar Babylon veertien geslachten, en van de wegvoering naar Babylon tot den Christus veertien geslachten.
18. De geboorte van Jesus Christus geschiedde aldus. Toen Maria zijn moeder verloofd was met Josef, werd zij, voordat ze gingen samenwonen, in gezegende toestand bevonden van den Heiligen Geest.
19. Daar Josef, haar man, een rechtvaardige was, en haar niet te schande wilde maken, besloot hij, in stilte van haar te scheiden.
20. Terwijl hij met die gedachte omging, zie, daar verscheen hem in een droom een engel des Heren, en sprak: Josef, zoon van David, vrees niet, Maria, uw vrouw, tot u te nemen; want wat in haar is geboren, is van den Heiligen Geest.
21. Ze zal een zoon baren, en ge zult Hem Jesus noemen; want Hij zal zijn volk verlossen van hun zonden.
22. Dit alles is geschied, opdat vervuld zou worden wat de Heer gesproken heeft door den profeet, die zegt:
23. "Zie, de maagd zal ontvangen, en een zoon baren; en men zal Hem Emmánuel noemen"; dat is vertaald: God met ons.
24. Toen Josef uit de slaap was ontwaakt, deed hij zoals de engel des Heren hem had bevolen; en hij nam zijn vrouw tot zich.
25. Maar hij bekende haar niet, totdat zij een zoon had gebaard; en hij noemde Hem Jesus.