Біблія на працягу аднаго года
Ліпеня 21


1 Хронікі 26:1-32
1. Вось разьмеркаваньне брамнікаў: з Карэянаў: Мэшэлэмія, сын Карэя, з сыноў Асафавых.
2. Сыны Мэшэлэміі: першынец Захар, другі Едыяіл, трэці Зэвадыя, чацьвёрты Ятнііл,
3. пяты Элам, шосты Егоханан, сёмы Эльегоэнай.
4. Сыны Авэд-Эдома: першынец Шэмая, другі Егозавад, трэці Ёах, чацьвёрты Сахар, пяты Натанаіл,
5. шосты Амііл, сёмы Ісахар, восьмы Пэўльтай, бо Бог дабраславіў яго.
6. У сына яго Шэмаі нарадзіліся таксама сыны, начальнікі ў сваім родзе, бо яны былі людзі моцныя.
7. Сыны Шэмаі: Отні, Рэфаіл, Авэд і Элзавад, браты ягоныя, людзі моцныя, Элія і Сэмахія.
8. Усе яны з сыноў Авэд-Эдома; яны і сыны іхнія і браты іхнія былі людзі руплівыя і да службы здольныя: іх было ў Авэд-Эдома шэсьцьдзесят два.
9. У Мэшэлэміі сыноў і братоў, людзей здольных, было васямнаццаць.
10. У Хосы, з сыноў Мэрарыных, сыны: Шымры галоўны,— хоць ён і ня быў першынец, але бацька ягоны паставіў яго галоўным;
11. другі Хэлкія, трэці Тэвалія, чацьвёрты Захар; усіх сыноў і братоў у Хосы было трынаццаць.
12. Вось разьмеркаваньне брамнікаў па ўзначальцах сямействаў, здольных да службы разам з братамі іхнімі, на служэньне ў доме Гасподнім.
13. І кінулі яны жэрабя, як малы, так і вялікі, па сваіх сямействах на кожную браму.
14. І выпала жэрабя на ўсход Шэлэміі; і Захару, сыну ягонаму, разумнаму дарадцу, кінулі жэрабя, і выпала яму жэрабя на поўнач;
15. Авэд-Эдому на поўдзень, а сынам ягоным пры кладоўках.
16. Шупіму і Хосу на захад; каля брамы Шалэхэт, дзе дарога падымаецца і дзе варта супроць варты.
17. На ўсход па шэсьць лявітаў, на поўнач па чатыры, на поўдзень па чатыры, а ў кладоўках па два.
18. На захад каля бабінца на дарозе па чатыры, а каля самага бабінца па два.
19. Вось разьмеркаваньне брамнікаў з сыноў Карэевых і сыноў Мэрарыных.
20. А лявіты, браты іхнія, глядзелі за скарбамі дома Божага і за скарбамі прысьвечаных рэчаў.
21. Сыны Лаэдана, сына Герсонавага — ад Лаэдана, узначальцы сямействаў ад Лаэдана Герсонскага: Ехіел.
22. Сыны Ехіела: Зэтам і Ёіль, брат ягоны, глядзелі за скарбамі дома Гасподняга,
23. разам з нашчадкамі Амрама, Іцгара, Хэўрона, Азііла.
24. Шэвуіл, сын Гірсона, сына Майсеевага, быў галоўным даглядчыкам скарбаў.
25. У брата ягонага Эліезэра сын Рэхавія, у Яго сын Ісая, у яго сын Ёрам, у яго сын Зіхрый, у яго сын Шэламіт.
26. Шэламіт і браты ягоныя глядзелі за ўсімі скарбніцамі прысьвечаных рэчаў, якія прысьвяціў цар Давід і ўзначальцы сямействаў і тысячнікі, сотнікі і начальнікі войска.
27. З заваёваў і са здабычы яны прысьвячалі на падтрымку дома Гасподняга.
28. І ўсё, што прысьвяціў Самуіл прарок, і Саўл, сын Кіса, і Авэнір, сын Ніра, і Ёаў, сын Саруі, усё прысьвечанае было на руках у Шэламіта і братоў ягоных.
29. З племя Іцгаравага: Хэнанія і сыны ягоныя вызначаны на зьнешняе служэньне ў Ізраільцянаў пісцамі і судзьдзямі.
30. З племя Хэўронавага: Хашавія і браты ягоныя, людзі мужныя, тысяча сямсот, мелі нагляд над Ізраілем па гэты бок Ярдана на захад, па ўсякіх справах служэньня Гасподняга і па службе царскай.
31. У племя Хэўронавага Ерыя быў галавою Хэўронцаў, у іхніх родах, у пакаленьнях. На саракавым годзе валадараньня Давіда яны палічаны, і знойдзены паміж імі людзі мужныя ў Язэры Галаадскім.
32. І браты ягоныя, людзі здольныя, дзьве тысячы сямсот, былі ўзначальцы сямействаў. Іх паставіў цар Давід над племем Рувімавым і Гадавым і паўплемем Манасііным, па ўсіх справах Божых і дзеях цара.

1 Хронікі 27:1-34
1. Вось сыны Ізраілевыя па ліку іх, узначальцы сямействаў, тысячнікі і сотнікі і кіроўцы, якія па аддзяленьнях служылі цару ва ўсіх справах, прыходзячы і адыходзячы кожнага месяца, ва ўсе месяцы года. У кожным аддзяленьні было іх па дваццаць чатыры тысячы.
2. Над першым аддзяленьнем, для першага месяца, начальнічаў Яшавам, сын Заўдыіла; у ягоным аддзяленьні было дваццаць чатыры тысячы;
3. ён быў з сыноў Фарэса, галоўны над усімі ваеначальнікамі ў першы месяц.
4. Над аддзяленьнем другога месяца быў Дадай Ахахіянін; у аддзяленьні ягоным быў і князь Міклот, і ў ягоным аддзяленьні было дваццаць чатыры тысячы.
5. Трэці галоўны ваеначальнік, для трэцяга месяца, Ванэя, сын Ёдая, сьвятара, і ў ягоным аддзяленьні было дваццаць чатыры тысячы:
6. гэты Ванэя — адзін з трыццаці адважных і начальнік над імі, і ў ягоным аддзеле быў Амізавад, сын ягоны.
7. Чацьвёрты, для чацьвёртага месяца, быў Асаіл, брат Ёава, і пасьля яго Завадыя, сын ягоны, і ў ягоным аддзяленьні дваццаць чатыры тысячы.
8. Пяты, для пятага месяца, князь Шамгут Ізраіцянін, і ў ягоным аддзяленьні дваццаць чатыры тысячы.
9. Шосты, для шостага месяца, Іра, сын Ікеша, Тэкаянін, і ў ягоным аддзяленьні дваццаць чатыры тысячы.
10. Сёмы, для сёмага месяца, Хэлец Пэланіцянін, з сыноў Яфрэмавых, і ў ягоным аддзяленьні дваццаць чатыры тысячы.
11. Восьмы, для восьмага месяца, Савахай Хушацянін з племя Зары, і ў ягоным аддзяленьні дваццаць чатыры тысячы.
12. Дзявяты, для дзявятага месяца, Авіезэр Анатацянін, з сыноў Веньямінавых, і ў ягоным аддзяленьні дваццаць чатыры тысячы.
13. Дзясяты, для дзясятага месяца, Магарай Нэтафацянін, з племя Зары, і ў ягоным аддзяленьні дваццаць чатыры тысячы.
14. Адзінаццаты, для адзінаццатага месяца, Ванэя Піратанянін, з сыноў Яфрэмавых, і ў ягоным аддзяленьні дваццаць чатыры тысячы.
15. Дванаццаты, для дванаццатага месяца, Хэлдай Нэтафацянін, з нашчадкаў Гатанііла, і ў ягоным аддзяленьні дваццаць чатыры тысячы.
16. А над плямёнамі Ізраілевымі,— у Рувімлян галоўным начальнікам быў Эліезэр, сын Зіхры; у Сымона — Сафатыя, сын Маахі;
17. у Левія — Хашавія, сын Кемуіла; у Аарона — Садок;
18. у Юды — Эліяў, з братоў Давіда; у Ісахара — Омры, сын Міхаіла;
19. у Завулона — Ішмая, сын Авадыі; у Нэфталіма — Ерымот, сын Азрыіла;
20. у сыноў Яфрэмавых — Асія, сын Азазіі; у паўплемя Манасіінага — Ёіль, сын Фэдаі;
21. у паўплемя Манасіі ў Галаадзе — Ідо, сын Захара; у Веньяміна — Яасііл, сын Авэніра;
22. У Дана — Азарыіл, сын Ерахама. Вось правадыры плямёнаў Ізраілевых.
23. Давід не рабіў пераліку тых, якія былі ад дваццаці гадоў і ніжэй, бо Гасподзь сказаў, што Ён памножыць Ізраіля, як зоркі нябесныя.
24. Ёаў, сын Саруі, пачаў рабіць пералічэньне, але не закончыў. І быў за гэта гнеў Божы на Ізраіля, і не ўвайшло тое пералічэньне на летапіс цара Давіда.
25. Над скарбамі царскімі быў Азмавэт, сын Адыілаў, а над запасамі ў полі, у гарадах і ў сёлах і ў вежах — Ёанатан, сын Узіі;
26. над тымі, што займаюцца польнай працай, земляробствам,— Эзрый, сын Хэлува;
27. над вінаграднікамі — Шымэй з Рамы, а над запасамі віна ў вінаградніках — Заўдый з Шэфама;
28. над масьлінамі і смакоўніцамі ў даліне — Баал-Ханан Гедэрыцянін, а над запасамі драўніннага алею — Ёас;
29. над буйным быдлам, якое пасьвіцца ў Шароне — Шытрай Шаранянін, а над быдлам у далінах — Шафат, сын Адлая;
30. над вярблюдамі — Авіл Ісмаільцянін; над асьліцамі — Ехдыя Мэраніцянін;
31. над дробным быдлам — Язіз Агарыцянін. Усе гэтыя былі начальнікамі над маёмасьцю, якая была ў цара Давіда.
32. Ёнатан, дзядзька Давідаў, быў радца, чалавек разумны і пісец; Ехііл, сын Хахманіеў, быў пры сынах цара;
33. Ахітафэл быў радца цара; Хусій Архіцянін — сябар цара;
34. А пасьля Ахітафэла Ёдай, сын Ванэі, і Авіятар, а Ёаў быў ваеначальнік у цара.

Псалмы 77:56-66
56. Але яны яшчэ спакушалі і засмучалі Бога Ўсявышняга, і пастановаў Ягоных ня трымаліся;
57. адступалі і здраджвалі, як бацькі іхнія; вярталіся назад, як падманлівы лук;
58. засмучалі Яго курганамі сваімі, ды ідаламі сваімі абуджалі зайздрасьць Ягоную.
59. Пачуў Бог, і ўспалымніўся гневам, і моцна абурыўся супроць Ізраіля;
60. пакінуў селішча ў Сіломе, скінію, у якой жыў Ён сярод людзей;
61. і аддаў у няволю Ён моцнасьць Сваю і славу Сваю ў рукі ворага;
62. і аддаў Ён мечу народ Свой, і прагневаўся на спадчыну Сваю.
63. Хлопцаў ягоных пажыраў вагонь, і дзяўчатам ягоным не сьпявалі шлюбных песьняў;
64. сьвятары ягоныя падалі ад меча, і ўдовы ягоныя ня плакалі.
65. Але быццам ад сну, абудзіўся Гасподзь, быццам волат, віном пераможаны,
66. і ўдарыў ворагам ягоным у тыл, і пасароміў іх навекі,

Прытчы 20:4-5
4. Гультай зімою не арэ; жабруе летам — і няма нічога.
5. Помыслы ў сэрцы ў чалавека — глыбокія воды, але чалавек разумны вы­чэрпвае іх.

Деяния 10:1-23
1. У Кесарыі быў адзін чалавек, якога звалі Карнілій, сотнік з кагорты, называнай Італійскай,
2. пабожны і богабаязны з усім домам сваім, ён рабіў шмат міласьціны людзям і заўсёды маліўся Богу.
3. Ён ва ўяве ясна бачыў каля дзявятай гадзіны дня анёла Божага, які ўвайшоў да яго і сказаў яму: Карнілій!
4. А ён, зірнуўшы на яго і спалохаўшыся, сказаў: што, Госпадзе? Анёл адказваў яму: малітвы твае і міласьціны твае ўзгадаліся перад Богам;
5. дык пашлі людзей у Ёпію і пакліч Сымона, якога завуць Пятром:
6. ён гасьцюе ў нейкага Сымона-гарбара, чый дом каля мора; ён скажа табе, што табе трэба рабіць.
7. Калі анёл, які гаварыў з Карніліем, адышоў, дык ён, паклікаўшы двух сваіх слуг і набожнага воіна з тых, што былі пры ім,
8. і расказаўшы ім усё, паслаў іх у Ёпію.
9. На другі дзень, калі яны ішлі і набліжаліся да горада, Пётр каля шостай гадзіны ўзышоў на дах дома памаліцца.
10. І адчуў ён голад, і захацеў есьці; пакуль гатавалі, найшла на яго жарсьць,
11. і бачыць адчыненае неба і нейкі посуд, які апускаецца да яго, нібы вялікае палатно, прывязанае за чатыры рагі і апусканае на зямлю;
12. у ім былі ўсякія чатырногі зямныя, зьвяры, плазуны і птушкі нябесныя.
13. І быў голас яму: устань, Пётр, закалі і еж.
14. Але Пётр сказаў: не, Госпадзе! я ніколі ня еў нічога паганага або нячыстага.
15. Тады другі раз быў голас яму: што Бог ачысьціў, таго не ўважай за нячыстае.
16. Гэта было тройчы — і посуд зноў падняўся на неба.
17. Калі ж Пётр раздумваў сам сабе, што б такое азначаў гэты відзеж, што ён бачыў, — вось, мужы, пасланыя Карніліем, распытаўшыся пра дом Сымонаў, спыніліся каля варот,
18. і, гукнуўшы, спыталіся: ці тут Сымон, якога завуць Пятром?
19. Тым часам, як Пётр разважаў пра відзеж, Дух сказаў яму: вось, трох чалавек шукаюць цябе;
20. устань, сыдзі і йдзі зь імі, зусім не сумняваючыся; бо Я паслаў іх.
21. Пётр, сышоўшы да людзей, прысланых да яго ад Карнілія, сказаў: я той, каго вы шукаеце; дзеля якой справы прыйшлі вы?
22. А яны сказалі: Карнілій сотнік, чалавек дабрачынны і богабаязны, шанаваны ўсім народам Юдэйскім, атрымаў ад сьвятога анёла наказ паклікаць цябе ў дом свой і паслухаць словаў тваіх.
23. Тады Пётр, запрасіўшы іх, пачаставаў; а назаўтра, устаўшы, пайшоў зь імі, і некаторыя браты Ёпійскія пайшлі зь ім.