Bir il Bibliya
Sentyabr 21


Nəğmələr Nəğməsi 1:1-17
1. Bu nəğmələr nəğməsi Süleymanındır.
2. Qoy dodaqların məni öpdükcə öpsün,Çünki eşqin şərabdan da yaxşıdır.
3. Vurduğun ətrin qoxusu nə gözəldir,Adın belə, ətirqabıdan tökülən ətri xatırladır,Ona görə qızların sevimlisi olmusan.
4. Bağrına bas məni, səninlə qaçaq,Qoy padşah məni otağına aparsın.Səninlə sevinib biz şadlanarıq,Şərabdan da artıq eşqinizi anarıq.Sənə heyran olanlar haqlıdır.
5. Ey Yerusəlimdəki qızlar,Qedar çadırları tək,Süleymanın pərdələri təkQaralsam da mən,Yenə gözələm.
6. Baxmayın ki, mən qarayanızam,Günəşdən qaralmışam,Qardaşlarımın mənə qəzəbi tutarkənMəni üzümlüklərinə qarovulçu qoydular.Mən də öz üzümlüyümə baxa bilmədim.
7. Ey könlümün sevgilisi, söylə mənə:Sürünü harada otarırsan?Günorta sürünü harada yatırırsan?Niyə sənin dostlarının sürülərinin yanında gedən,Üz-gözünü bürüyən bir qadına bənzəyim?
8. Ey gözəllər gözəli, əgər yerini tapa bilməsən,Sürülərin izi ilə get,Oğlaqlarını çoban çadırlarının yanında otar.
9. Ey yarım, sənFironun arabalarını çəkənGözəl madyana bənzəyirsən.
10. Yanağına düşən bəzəklərlə,Boynundakı daş-qaşdan olan boyunbağı iləBax nə qədər gözəlsən.
11. Sənə düymələri gümüşdənQızıl silsilə düzəldəcəyik.
12. Padşah süfrəsində oturarkənHər yanı nard çiçəyimin ətri bürüyür.
13. Mənim üçün sevgilimDöşlərimin arasında yatan mirra kisəsidir.
14. Mənim üçün sevgilimEn-Gedinin üzüm bağlarındakı bir dəstə xınagülüdür.
15. Ey yarım, nə gözəlsən, nə gözəlsən!Göyərçin gözlüsən!
16. Ey sevgilim, nə gözəlsən,Sən nə qədər şirinsən!Yaşıldır yatağımız.
17. Evlərimizin dirəkləri sidr ağacındandır,Tavanımızın oymaları şam ağacındandır.

Nəğmələr Nəğməsi 2:1-17
1. Mən Şaron nərgiziyəm,Dərələrdə bitən zanbağam.
2. Mənim yarım qızlar arasındadır,Elə bil bir zanbaq tikanlar arasındadır.
3. Mənim sevgilim oğlanlar arasındadır,Meşədəki ağaclar arasında alma ağacına oxşayır.Kölgəsində oturmaqdan zövq alıram,Meyvəsinin dadı damağımdan getmir.
4. O məni ziyafət evinə apardı,Sevgisi bayraq kimi üzərimdə dalğalanır.
5. Mən eşq xəstəsiyəm,Kişmiş verin, qüvvətlənim,Alma verin, cana gəlim.
6. Sevgilim sol əlini başımın altına salır,Sağ əli ilə məni qucağına alır.
7. Ey Yerusəlimdəki qızlar, sizi and verirəmDişi ceyranlara, çöldəki marallara!Bizi bu sevgidən oyatmayın, ayıltmayın,Qoy könül istəyənəcən qalsın.
8. Bu, sevgilimin hənirtisidir!O, dağlardan aşaraq, təpələrdən sıçrayaraq gəlir.
9. Sevgilim ahuya, maral balasına oxşayır,Budur, hasarımızın o tayında dayanır,Pəncərələrdən boylanır, barmaqlıqlardan baxır.
10. Mənə belə dedi sevgilim:«Dur gəl, yarım, gözəlim.
11. Budur, artıq qış keçib,Yağıntılar kəsilib.
12. Hər yanda güllər bitib,Nəğmə oxumağın zamanı yetib,Qumrunun səsi torpağı bürüyüb.
13. Əncir yaşıl bar gətirib,Üzüm çiçəklənib ətrini saçır.Dur gəl, yarım, gözəlim!»
14. Ey gözəl göyərçinim,Sanki sal qayalarda, sıldırımlarda gizlənmisən.Qoy üzünü görüm, səsini eşidim,Çünki şirin səsli, gözəl surətlisən.
15. Tülküləri, kiçik tülküləri tutun,Üzümlükləri korlamağa qoymayın,Çünki bağlarımız çiçəklənib.
16. Sevgilim mənimdir, mən də onunam,O, sürüsünü zanbaqlıq içərisində otarır.
17. Gün sərinləşənəcən, kölgələr düşənəcən,Ey sevgilim, geri qayıt,Şişuclu dağların qoynunda olanAhuya, maral balasına bənzərsən.

Zəbur 104:1-9
1. Rəbbə alqış et, ey könlüm!Ya Rəbb Allahım, Sən nə qədər böyüksən,Ehtişamı, əzəməti geyinmisən!
2. Nura libas kimi bürünən,Göyləri çadır tək açan,
3. Yuxarı otaqlarını suların üstündə quran,Buludları Özünə araba edən,Yel qanadları üstünə minib gəzən,
4. Küləyi Özünə elçi edən,Yanar odu Özünə xidmətçi edən Sənsən!
5. Yer üzünün təməlini elə qurdun ki,Əsla sarsılmasın.
6. Dərin suları libas kimi yer üzünə geydirdin,Sular dağların üstünə qalxdı.
7. Sənin məzəmmətindən sular çəkildi,Şimşəyinin səsindən qorxub qaçdı.
8. Dağlardan dərələrə axdı,Sənin təyin etdiyin yerlərə töküldü.
9. Onların önünə hədd qoydun ki, ondan aşmasınlar,Heç vaxt daşıb dünyanı basmasınlar.

Süleymanın Məsəlləri 24:15-16
15. Ey şər insan, salehin yurdu üçün pusqu qurma,Onun evini soyma.
16. Saleh yeddi dəfə yıxılsa belə, yenə qalxar,Şər insan büdrəsə, bəlaya düçar olar.

1 Korinflilərə 11:17-34
17. Sizin toplantılarınız xeyirdən çox zərər gətirdiyinə görə aşağıda yazılan əmrlərdən çıxış edərək sizi tərifləmirəm.
18. Çünki əvvəl eşitmişəm ki, cəmiyyətdə yığılanda aranızda dəstəbazlıq olur. Buna mən bir az da olsa, inanıram.
19. Çünki Allahın sınaqdan keçmiş adamları bəlli olsun deyə aranızda firqələrə bölünmə olmalıdır!
20. Xüsusən bir yerə toplaşanda yediyiniz Rəbbin süfrəsi deyil.
21. Çünki biriniz o birisini gözləmədən süfrənizi açırsınız və biri ac qalır, o birisi isə sərxoş olur.
22. Yeyib-içmək üçün evləriniz yoxdurmu? Bəlkə siz Allahın cəmiyyətinə xor baxırsınız və yoxsulları utandırmaq istəyirsiniz? Sizə nə deyim? Sizi tərifləyimmi? Əsla! Bu işdə sizi tərifləməyəcəyəm.
23. Çünki sizə çatdırdığım bu xəbəri Rəbbin Özündən qəbul etmişəm: Rəbb İsa Ona xəyanət edildiyi gecə əlinə çörək götürdü,
24. şükür edib onu böldü və dedi: «Bu Mənim sizin üçün verilən bədənimdir. Bunu Məni xatırlamaq üçün edin».
25. Eləcə də axşam yeməyindən sonra kasanı götürüb dedi: «Bu kasa Mənim qanımla bağladığım Yeni Əhddir. Bunu hər dəfə içəndə Məni xatırlamaq üçün edin».
26. Çünki hər dəfə bu çörəyi yeyəndə və bu kasadan içəndə siz Rəbbin gəlişinədək Onun ölümünü bəyan edirsiniz.
27. Buna görə də kim layiq olmayan tərzdə Rəbbin bu çörəyini yeyib yaxud Onun kasasından içsə, Rəbbin bədəninə və qanına qarşı təqsirkardır.
28. Bunun əvəzinə qoy insan özünü yoxlasın və sonra bu çörəkdən yeyib bu kasadan içsin.
29. Çünki kim Rəbbin bədənini dərk etməmiş yeyib-içsə, yeyib-içərək öz üzərinə mühakimə gətirir.
30. Bu səbəbdən də bir çoxunuz zəif və xəstədir, bəziləri isə vəfat etmişdir.
31. Əgər biz özümüzü düzgün dərk etsəydik, mühakiməyə düşməzdik.
32. Rəbb bizi mühakimə edəndə dünya ilə birlikdə məhkum olunmayaq deyə bizi tərbiyə edir.
33. Beləliklə, qardaşlarım, yeməyə toplaşanda bir-birinizi gözləyin.
34. Ac olan varsa, qoy evində yesin ki, toplantınız mühakiməyə çevrilməsin. Qalan məsələləri isə özüm gələndə nizama salacağam.